Hemel & Aarde

Met de ogen dicht.

2011-06-24T19:51:00.000+02:00

Zondag doen we met de allerlaatste Hemel en Aarde ever het licht uit. En kijk dat treft, dat is ook exact het concept van het muziekproject Blind Note waar we tot slot even bij stilstaan. Een concertserie waarbij het publiek doelbewust in een verduisterde zaal wordt blootgesteld aan muziek van diverse continenten en culturen. Visuele vooroordelen vallen weg, de oren worden optimaal gespitst. En ook de muzikanten op het podium zien amper een hand voor ogen, dus we mogen ervan uitgaan dat alles louter op de tast en op het gehoor wordt gespeeld. De Blind Note-cd, met een hoesje met brailleschrift, bevat uiteenlopende muziekgenres, gespeeld door het kruim van de Belgische wereldmuzikanten. De Armeniër Vardan Hovanissian blaast op zijn doedoek, de Malagassische zangeres Talike heeft een hartverwarmend moederlijke stem en Malick Pathe Sow zingt aangrijpende bluesachtige liederen, zichzelf begeleidend op de oeroude hoddu, een luitachtig instrument. Percussionist Osvaldo Hernandez doet mee, Emre Gültekin ook, en dan is er ook de jonge autodidactische componist, gitarist en oudspeler Karim Baggili. Geboren en getogen in ons land, maar met Jordaans-Joegoslavische origines. Een wonderlijk allegaartje, dat garant staaat voor een kleurrijke luisterervaring. Als het even kan met de ogen dicht. Rest ons nog Paul Rans en Marc Vandemoortele te bedanken voor de mooie muziek al die jaren, en u bedankt voor het luisteren en de vele reacties.

Op naar het ERU-festival in Opatija

2011-06-17T06:32:00.000+02:00

Zondag in de voorlaatste Hemel en Aarde ever, een kennismaking met een aantal jonge groepen uit Europa, die vorig weekend te horen waren op het ERU-festival in Opatija, in Kroatië. Nieuwe traditionele muziek uit Tsjechië, Bulgarije, Zweden, Polen en ook van Naragonia, die deze keer ons land vertegenwoordigde. Maar we beginnen in Zweden bij violiste Lisa Rydberg, geschoold in klassieke & traditionele muziek, zij combineert Bach met walsen & polska’s uit de traditie. Bach på Svenska, zo heet de plaat die ze samen opnam met harmoniumspeler Gunnar Idenstam.

Sounds and silence

2011-06-10T17:39:00.000+02:00

Onlangs is de film ‘Sounds and silence’ voorgesteld. Een documentaire van Peter Guyer en Norbert Wiedmer over het platenlabel ECM en over Manfred Eicher, de stichter en bezieler achter dat label. De film laat muzikanten en componisten aan het woord, zoals Arvo Pärt, Jan Garbarek en Eleni Karaindrou maar bezoekt ook plekken die belangrijk zijn geweest voor Eicher, de plekken waar hij opneemt bijvoorbeeld. Wij volgen zondag in Hemel en Aarde een beetje in het spoor van de film en zo belanden we eerst in de Bel Studio in Oslo. Daar werd in de herfst van 1988 een plaat opgenomen met Agnes Buen Garnas en Jan Garbarek. Muziek waarvoor ze de inspiratie vonden bij middeleeuwse liederen uit Noorwegen. Bij de ballade 'Maalfri mi fruve' bv., die gaat het over een dochter die haar kind moet verstoppen voor haar eigen vader, hij vraagt haar van wie het paard is dat voor haar deur stond en van wie is toch die baby waarmee ze werd gespot?

Tcha

2011-06-03T05:29:00.001+02:00

Zondag in Hemel en Aarde een onvergetelijk concert van Tcha Limberger, met een beperkte versie van zijn Budapest Gypsy Orchestra, opgenomen tijdens Klara in het Paleis. Een afwisseling van csardas en magyar nota met Tcha Limberger (zang en viool), Istvan Ruszo (bratsch), Gyula Csik (cimbalom) en Vilmos Csikor (contrabas).

Raag

2011-05-27T15:26:00.001+02:00

Zondag in Hemel en Aarde nog eens muziek uit India, 3 raga’s met als solisten Shahid Parvez op sitar, Anirban Dasgupta op sarod. En om te beginnen Shashank op fluit. Een virtuoos die voor de muziek geboren is, de mare wil dat hij amper kon lopen en al iedereen verblufte met zijn talenten. Maar zijn grote doorbraak kwam er toen hij elf was. Voor de opname die we in H&A laten horen gebruikte hij alleen bas bamboefluiten en hij wordt begeleid door Ramana Murthy en Vizianagaram Sathish Kumar. Ze brengen de 'Raag Dharmavathi'. Daarna is het aan Ustad Shahid Parvez Khan, een sitar-speler die voortkomt uit een lange familiale traditie, zoals dat wel vaker gaat. Hij stamt uit de Etawah Gharana. Met illustere voorouders als Ustad Sahabdad Khan, Ustad Imdad Khan en Ustad Vilayat Khan. Hij is geboren in Mumbai, en kreeg zoals gebruikelijk eerst een zang en tabla opleiding, en pas daarna mocht hij aan de sitar. Maar ook hij bleek net als Shashank al snel daarna een kindsterretje. Begonnen met concerten op zijn achtste en sindsdien niet meer gestopt...

Neşet Ertaş

2011-05-20T16:48:00.000+02:00

Zondag in Hemel en Aarde muziek van een aantal Turkse troubadoers. Te beginnen bij zanger en saz-speler Neşet Ertaş. Hij leerde leerde spelen en zingen van zijn vader, Muharrem Ertas, zelf ook al een asik, een Turkse troubadour met faam. Neset Ertas is bij uitstek de zanger-dichter van de migratie. Hij is afkomstig uit Kırşehir en woont sinds 2006 in İzmir, maar daarvoor spendeerde hij zijn dagen 28 jaar in Duitsland. Hij begeleidt zichzelf op de saz, een Turks snaarinstrument met twee dubbele en één driedubbele snaar, in een opname uit 2003 die verscheen bij het platenlabel Kalan uit Istanboel, een van de belangrijkste labels voor Turkse muziek, zowel klassiek als traditioneel. Met in hun catalogus ook vernieuwende muziek op het grensgebied van de traditie en de jazz. Hun serie heruitgaven van historische opnames is wereldwijd een begrip, maar wat Kalan echt uniek maakt in Turkije zijn de cd's die ze uitbrengen met muziek van etnische en culturele minderheden in het land. En daar was de Turkse regering de afgelopen jaren niet altijd even blij mee.

Een meester van de Perzische muziek in concert

2011-05-13T18:53:00.009+02:00

Zondag nog eens een Hemel en Aarde rond Kayhan Kalhor, de grootmeester van de Iraanse kamanche, de vedel.

Apeland & Økland

2011-05-06T18:24:00.000+02:00

Zondag in Hemel en Aarde een aantal mooie nieuwe cd’s uit Noorwegen. Met o.m. een hommage aan de 19de eeuwse Noorse componist en violist Ole Bull, de Paganini van het Noorden, de mentor ook van de jonge Edvard Grieg. Hardanger violist Nils Økland brengt samen met pianist en harmoniumspeler Sigbjorn Apeland interpretaties van zijn werk, maar ook een aantal Noorse traditionals. Een mooie combinatie van folk, klassiek en ambient, opgenomen op het eiland Lysøen, in de houten sprookjesvilla van Ole Bull zelf. Je ruikt zo het hout en de bloesems.

Grootmeesters van de shakuhachi

2011-04-29T16:39:00.002+02:00

Zondag een Hemel en Aarde rond de shakuhachi, de authentieke Japanse bamboefluit. Een kloek instrument van ruim een halve meter, dat voor een beetje zenmonnik ook als afweerwapen kan dienen. Een geoefend bespeler deelt er ook rake muzikale klappen mee uit. De fluit heeft geen mondstuk maar een inkeping in de rand, wat het moeilijk maakt om er geluid aan te ontfutselen. Maar daar staat dan wel het voordeel van een breed scala aan klankmogelijkheden tegenover. De shakuhachi kan ploffen, sissen en hijgen, zingen en wenen. En ook zwijgen. Hij trok daarom de aandacht van nieuwsgierige westerlingen, onder wie popmuzikanten als Peter Gabriel en Björk. En ook van muzikanten die zich echt de bespeling van het instrument of het begrip van de ideeën erachter wilden eigen maken. Dan dient zich voor de westerling onvermijdelijk die zenvraag aan: hoe verbeter je de stilte? De eerste met een antwoord zondag is Miyata Kohachiro en dan volgen Tajima Tadashi, Gorô Yamaguchi, Juo Notomi èn Katsuya Yokoyama.

Georges Brassens

2011-04-22T18:05:00.002+02:00

In het najaar is het dertig jaar geleden dat Georges Brassens gestorven is en dit jaar zijn er allerlei evenementen om daaraan te herinneren. Zondag in Hemel en Aarde alvast een tour de chant met nummers van Georges Brassens, met Maxime Le Forestier, Renaud, L’Ame des Poètes, Koen de Cauter en uiteraard Georges Brassens zelf.

More Karbasi

2011-04-15T20:26:00.000+02:00

Deze week in H&A: nieuwe cd’s van Maria Kalaniemi uit Finland (‘Vilda Rosor’), Didier Laloy (‘Noir’s), André Minvielle & Lionel Suarez uit Frankrijk (‘Tandem’), Mor Karbasi uit Israël (‘Daughter of the spring’), Petag uit Turkije (‘Armenian songs from Dersim’) en van Abir Nasraoui uit Tunesië (‘Heyma’).

Jesus dann min egen vilje

2011-04-08T19:41:00.000+02:00

Zondag in de aanbieding in H&A: ‘Madreperla’ van Riccardo Tesi & Banditaliana uit Italië, ‘Ulrikas minne’ van Triakel uit Zweden, ‘Blu live’ van B-Boa van bij ons, ‘Est’ van Farnçois Salque & Vincent Peirani uit Frankrijk en ‘Alle vegne’ van Sondre Bratland & Annbjorg Lien uit Noorwegen. Lien wordt op dit moment beschouwt als een van de betere bespeelsters van de hardanger viool. Ze heeft al heel wat soloplaten uitgebracht en maakt ook deel uit van de groep Bukkene Bruse. Maar voor haar jongste exploot werkt ze samen met iemand van de oude Noorse garde, Sondre Bratland. Hij is zanger en muziekpedagoog. Een grijze man van 74, met een meestal religieus repertoire, inclusief een royale portie Jezus. Hun duo-cd is net verschenen bij het audiofiele Noorse platenlabel Kirkelig Kulturverksted. Amen.

Amorroma

2011-04-01T19:23:00.001+02:00

Zondag stellen we in Hemel en Aarde graag een resem nieuwe cd’s voor; het Deense strijktrio Fiolministeriet (‘Fiolministeriet’), Hans Mortelmans & groep (‘Parima’), het Ensemble van Joel Rubin (‘Nign of Reb Mendel: Hasidic songs in Yiddish’), het National Duduk Ensemble of Armenia en we beginnen met een groep die oude muziek verbindt met folk en chanson: Amorroma. Het ensemble van wisselende grootte rond blokfluitist, doedelzakspeler en zanger Jowan Merckx en harpiste Sarah Ridy. Zij switchen met groot naturel van een mazurka naar een oud Vlaams minnelied of van een bluesgetint nummer naar musette of Frans chanson. Op vraag van Hannes Vanhaverbeke van de Wildeman in Herent hebben zij een aantal van hun bevriende muzikanten samengebracht voor een paar concerten en een cd-box onder de noemer ‘Carrousel’. Elly Aerden en Vincent Noiret zijn van de partij. En ook Maarten Decombel, Toon Van Mierlo, Tristan Driessens en Luc Pilartz leenden hun talent voor dit project en dan zijn er nog een paar gastmuzikanten. De twee Amorroma concerten van dit weekend in Herent zijn compleet uitverkocht, maar op 9 april krijgt u wel nog een herkansing in de Adelberg in Lommel.

Celeste Rodrigues

2011-03-25T18:08:00.000+01:00

Zondag duiken wij nog eens uitgebreid in de fado naar aanleiding van een veelbelovende concertavond op zaterdag 2 april in La Tentation in Brussel. Daar zingen dan João Escada en Débora Rodrigues. Voor ons een uitgelezen gelegenheid om de traditionele muziek van Lissabon ook te beleven via iemand die al lang genoeg meegaat om alle fadoveranderingen van de afgelopen 80 jaar persoonlijk te hebben meegemaakt. Celeste Rodrigues, de zus Amalia. Celeste rookt 2 pakjes sigaretten per dag, slaapt weinig en snel, zingt nog vaak in een fadohuis in Lissabon om in leven en onder de mensen te blijven en daarnaast vult ze haar dagen en nachten met schilderen en kaarten met haar muzikanten. Ze leeft voor haar muziek en haar publiek en desnoods treedt ze op met een gebroken rechterarm. Opgeven of afzeggen is geen optie, dat bewees ze vorig jaar nog op het slotconcert van het Festival van Vlaanderen Gent. Ze was die donderdag lelijk gevallen, maar optreden zou ze.

Tomasa la Macanita

2011-03-18T07:03:00.004+01:00

Zondag in H&A vrouwenstemmen uit de flamenco. Met muziek van Amparo Cortés, van Bernarda en Fernanda de Utrera en de drie zangeressen uit Jerez die op 2 april samen een concert geven in Bozar, Tomasa la Macanita, Dolores Agujetas en Juana La del Pipa.

Le Trio Joubran

2011-03-11T17:03:00.000+01:00

Zondag zoeken we in H&A o.m. het gezelschap op van de meest succesvolle Palestijnse muziekfamilie; de familie Joubran. Vader Hatem Joubran bouwt in zijn kelder violen en ouds, dochter Soeha Joubran is een beroemde Palestijnse zangeres. En zijn drie zoons, Samir, Wissam en Adnan, wonen en werken in Parijs als oud-artiest. Als “Le Trio Joubran” treden ze op over de hele wereld. En zo zijn ze binnenkort nog eens in ons land te gast, voor een concert in de Centrale in Gent, volgende week, op zondag 20 maart.

C.W. Stoneking

2011-03-04T19:19:00.000+01:00

Wij wagen ons zondag aan een verkenning van Hawaiaanse muziek, calypso, hillbilly en muziek van Jimmie Rodgers en Emmett Miller. En dat doen we aan de hand van muziek van C.W. Stoneking. Een Australische zanger & gitarist die trouw blijft aan muziekstijlen die populair waren in het begin van de twintigste eeuw. Hij maakte er zelf kennis mee dankzij de platencollectie van zijn vader en hij besliste op 18-jarige leeftijd om die muziek ook zelf te gaan spelen, al was dat eind de jaren '90 in Melbourne helemaal niet. C.W. Stoneking is de komende dagen trouwens in het land voor een paar optredens in Antwerpen, Brussel en Oostende.

Atahualpa Yupanqui

2011-02-25T08:52:00.000+01:00

Zondag in Hemel en Aarde gedigitaliseerde opnamen van helden van vroeger. Alfredo Marceneiro, de fadolegende met een snik in zijn stem. Leadbelly, de koning van de 12-snarige gitaar. En een van de pioniers van de Argentijnse volksmuziek, de in 1992 in Frankrijk overleden zanger, dichter en gitarist Atahualpa Yupanqui. Geboren als Héctor Roberto Chavero Haram in 1908 in de provincie Buenos Aires. Als zoon van een indiaan en een Baskische moeder begon hij op jonge leeftijd door Argentinië te reizen. En de armoede die hij tegenkwam maakte diepe indruk op hem. Die dramatische sociale omstandigheden klonken dan ook vaak door in zijn liederen, die hij geen protestliederen wou noemen, maar sociale getuigenissen. Zijn artiestennaam vond hij bij Atahualpa, de laatste Incaleider die door de Spanjaarden werd vermoord, en Yupanqui, het opperhoofd van de Quechuas. Zijn hele oeuvre is een synthese van de diverse muzikale ritmes in Latijns-Amerika die hij op zijn tochten tegenkwam.

Zapatango

2011-02-18T19:13:00.001+01:00

Zondag stellen we u in Hemel & Aarde graag een nieuwe Klara-cd voor: ‘Tan Sensible’ van Zapatango, een groep rond de Argentijnse gitarist Carlos Diaz. Zapatango is zo’n beetje de som van al de reizen en ervaringen van Diaz: een mix van Argentijnse folk-en tangostijlen met elementen uit de jazz, de rock en de hedendaagse klassieke muziek. Hij kon er een beroep voor doen op niet de minsten; vier Belgische topmuzikanten: Bart Van Caenegem, Philippe Thuriot, Ingeborg Cneut en Piet Verbist. Daarnaast ook aandacht voor een nieuwe cd van Cebra Negra, ‘De achternoenen van Buenos-Aires’. En nog meer groepen van bij ons die Argentijnse muziek op het programma hebben: het Quinteto Astor, Tres Guitarras (opnieuw met Carlos Diaz), Tango Al Sur en Orquesta Tanguedia.

Hasan al-Ajami

2011-02-11T18:45:00.000+01:00

Zondag in Hemel en Aarde stemmen en muziek uit de Arabische wereld: met Hawzi-poëzie uit Algerije, Homayni-poezie uit Jemen en met een fenomenale oudspeelster uit Tunesië. Maar we beginnen in Egypte met dansmuziek op maat van Suraya Hilal. Zij ontwikkelde een heel eigen hedendaagse dansvorm, met krachtige, expansieve bewegingen, die ondertussen wereldwijd wordt onderwezen en beoefend. Al haar volgelingen hebben ook de juiste muziek nodig om op te dansen, dus die brengt ze gewoon zelf uit met haar Hilal Art Foundation, met als uitvoerders haar eigen “Cairo Baladi Music Ensemble”. Daarna gaat het via Algerije naar Sanaa, de hoofdstad van Jemen. De bakermat van de Homayni-poezie en de bijhorende Sanaa-muziek. Luitspeler en zanger Hasan al-Ajami is één van de sterkhouders van dat genre. Hij begeleidt zichzelf bij voorkeur op de qanbus, de originele Yemenitische versie van de luit. Dat instrument is een stuk kleiner dan de meeste luiten die wij kennen en klinkt ietsje meer als een banjo. Ook al omdat Al-Ajami een plectrum gebruikt. Hij wordt in H&A heel sober begeleid door wijlen Ahmed Ushaysh, met zijn vingers trommelend op de onderkant van een eenvoudige koperen schaal.

Mistico Mediterraneo

2011-02-04T17:59:00.000+01:00

Zondag in Hemel en Aarde vnl. muziek uit Corsica, n.a.v. de nieuwe cd van de Italiaan Paolo Fresu. Een schitterend trompettist, die ook op bugel meeslepend en met groot gemak musiceert. Zijn ‘Mistico Mediterraneo’ is een samenwerking met bandoneonspeler Daniele di Bonaventura en met het Corsicaanse mannenkoor La Filetta. Die heren hebben dan wel een ijzersterke reputatie als het gaat om het vertolken van religieuze werken, gebaseerd op oud-Gregoriaanse gezangen, maar ze zijn dus ook niet vies van nieuwe creaties en bijzondere samenwerkingen. Mistico Mediterraneo is een mooie combinatie van kleuren en idiomen, die een beetje in de lijn ligt van de samenwerkingen van Jan Garbarek en het Hilliard Ensemble. Of misschien ook wel van 'Sketches of Spain' van Miles Davis.

Tcha Limberger

2011-01-28T18:24:00.000+01:00

Zondag een Hemel en Aarde rond het concert van Tcha Limberger met een beperkte versie van zijn Budapest Gypsy Orchestra, opgenomen tijdens Klara in het Paleis. Een afwisseling van csardas en magyar nota met Tcha Limberger (zang en viool), Istvan Ruszo (bratsch), Gyula Csik (cimbalom) en Vilmos Csikor (contrabas). Vioolvirtuoos Tcha Limberger is op zijn 32e een vaste waarde van de manouche of de zigeunerswing, maar voor zijn nieuwe project zoekt hij het in het Hongaarse lied. “Voor mij is dat een droom die in vervulling gaat”, zegt hij hierover. Limberger komt uit een bekende Belgische zigeunerfamilie van muzikanten. Zijn grootvader was de legendarische Piotto Limberger en zijn vader Vivi Limberger, een gitarist in de stijl van Django Reinhardt. En toch is Tcha Limberger anders dan zijn collega zigeunermuzikanten: zijn moeder is Vlaamse waardoor hij ook de Vlaamse cultuur in zich draagt. Voor deze blinde zanger en muzikant is geen uitdaging te groot.

Kartik Seshadri

2011-01-21T18:15:00.000+01:00

Zondag in Hemel & Aarde sitarmuziek uit Indië: van Shivu Taralagatti, met begeleiding van Allamprabhu Kadkol (tabla) en Luise Gunnell (tanpura), èn van Kartik Seshadri, een echt wonderkind dat toen hij zes was al sublieme concerten gaf. En zo had hij er in 1965 al een hele carrière opzitten toen hij terechtkwam onder de vleugels van Ravi Shankar. Dè sitar ambassadeur bij uitstek. Ideaal om alles van te leren en mee de wereld rond te trekken op concerttournee. Maar ondertussen staat hij natuurlijk al jaren stevig op eigen benen en houdt hij er een bloeiende solocarrière op na. Met optredens in zowat alle prestigieuze concertzalen. En samenwerkingen met bv. iemand als componist Philip Glass of de Braziliaanse instrumentale groep Uakti voor hun bekroonde Orion project. Sitargrootmeester Kartik Seshadri is in Hemel & Aarde te horen met aan zijn zijde Arup Chatterjee op tabla en Anne Seshadri en Terry Longshore op tanpura. Het begeleidingsinstrument dat qua vorm overeenkomt met de sitar, en waarmee dan onveranderlijk een bourdon-akkoord gespeeld wordt als basisklank voor de andere muzikanten.

Joana Amendoeira

2011-01-14T18:18:00.000+01:00

Zondag in Hemel & Aarde o.m. een paar van de hoogtepunten uit de nieuwe dubbel-cd van Riccardo Tesi en Maurizio Geri, ‘Sopra i tetti di Firenze’. Een eerbetoon aan de in 2007 overleden godmother van de Toscaanse folk, zangeres Caterina Bueno. Eén van die figuren die door Dario Fo op het toneel werden gezet met schitterend resultaat. Eind februari komen Riccardo Tesi en Maurizio Geri die plaat live voorstellen met drie duo-concerten. Op 23 februari in Gent, op 25 februari in Aarschot en dan de 27ste in Belsele. Volgende week is ook Joana Amendoeira in ons land, een jonge maar ervaren fado-artieste. Ze is dan ook al bezig sinds haar dertiende. Maar nu komt ze jaar nieuwste zevende cd voorstellen: ‘Sétimo Fado’. Opnieuw een plaat van uitzonderlijke kwaliteit, waarin Joana nog eens laat horen een van de jongste hoedsters te zijn van een al 200-jaar oude traditie, die nog steeds leeft en zich vernieuwt in de straten van Lissabon. Zo combineert ze op 'Sètimo Fado' traditionele fado met arrangementen voor accordeon, piano en cello. De teksten zijn van oude en beroemde Portugese dichters, maar ook van de jongere garde, zoals haar producer en fadozanger Helder Moutinho. Met Joana Amendoeira krijgt fado een nieuwe bezieling, een nieuwe attitude, zonder afbreuk te doen aan traditie. Ze wordt dan ook terecht beschouwd als een van de belangrijkste fadostemmen van de ‘nieuwe generatie’.

Mujerez

2011-01-07T19:34:00.000+01:00

Zondag zijn we in Hemel en Aarde gefascineerd door een aantal vrouwenstemmen uit de flamenco. Stuk voor stukken vrouwen met cojones. Neem nu Amparo Cortés, een protégé van Wannes van de Velde en Paul Rans. Zij is één en al flamenco. Ze schrijft sterk autobiografische teksten en gedichten, componeert en zingt. Ze hanteert het Sevillaanse dialect, nauwelijks verstaanbaar, maar wel te begrijpen. Of wat te denken van de combinatie Juana la del Pipa, La Macanita en Dolores Agujetas. Drie zangeressen die stammen uit roemrijke flamencogeslachten. Ze komen alle drie uit Jerez de la Frontera, maar ze onderscheiden zich van elkaar door hun heel eigen kenmerkende stem: de volle, gelaagde stem van Tomasa, de expressieve kracht van Dolores en de diepe en genuanceerde stem van Juana. Hun klassieke cante zal op zaterdag 2 april ook weerklinken in de Henry Le Boeufzaal van het Paleis voor Schone Kunsten. Ze krijgen dan het gezelschap van twee gitaristen en nog twee andere flamencozangeressen die zingen, dansen en aanmoedigen. Gaat dat zien!

Womex

2010-12-24T06:29:00.002+01:00

Op zondag 26/12/2010 is er uitzonderlijk geen Hemel en Aarde, maar Kerst op Klara met Lies Steppe in feestverpakking. Wij zijn terug op 2 januari 2011 met een XL-aflevering rond de Womex 2010 in Kopenhagen, de jaarlijkse ontmoeting van wie begaan is met wereldmuziek. Wij serveren dan een royale portie concertfragmenten van een aantal groepen die er op het podium hebben gestaan: Antonio Zambujo, Maria Kalaniemi & Vilda Rosor, Phonix, Houria Aichi & l’Hijaz Car, Zoreh Jooya & Ensemble Afghan, Slagr en Yom, New King of Klezmer Klarinet. Een ontdekkingsreis met Womex als gids, met dank aan de collega’s van de Deense radio.

Cajun

2010-12-17T06:19:00.001+01:00

Zondag gaan wij in Hemel & Aarde met onze boot op zoek naar de essentie van de Cajun, in het spoor van Cajunmuzikanten van verschillende generaties. Met muziek die voortkomt uit de benarde positie waarin Franse boeren zich staande moesten houden in het barre moerasklimaat van zuid-west Louisiana, nadat ze verdreven waren uit Canada (hun nieuwe Acadië). Qua instrumenten hadden ze oorspronkelijk niet veel meer dan een viool, een gitaar en een tot triangel omgebogen hooivork. Maar begin vorige eeuw werd dan ook de accordeon in de muziek getrokken. Met name Iry Lejeune bracht de Cajun in de jaren vijftig van de porch naar de dancehalls en hij mag dan ook gezien worden als Cajun PR-man avant la lettre. Naast Iry LeJeune klinkt er in H&A ook muziek van o.m. the Balfa Brothers, het Trio Cadien, Balfa Toujours, Beausoleil én Eddie LeJeune. Yjep.

Stilte uit het Oosten

2010-12-10T18:50:00.000+01:00

Mali blues

2010-12-03T06:45:00.002+01:00

Gitaarmuziek uit Afrika krijgt vaak associaties mee met blues en Afrikaanse jazz. Zondag in Hemel & Aarde muziek van Boubacar Traoré (Mali) –bekend via ‘Mali blues’ van Lieve Joris)-, van Momo Wandel met de uitstekende gitarist Abdoulayé Kouyaté (Guinée), van Mansour Seck (Senegal) en van Majid Bekkas (Marokko).

A la Rum

2010-12-02T15:23:00.000+01:00

Begin jaren zeventig vonden drie jonge muzikanten elkaar. Wiet Van de Leest, Paul Rans en Dirk Van Esbroeck zouden samen de legendarische folkgroep Rum vormen. Dit jonge trio had de tijdsgeest te pakken, werd waanzinnig populair in Vlaanderen (stond zelfs nr. 1 in Humo’s Top Tien) en toerde ook regelmatig in heel wat Europese landen. Na de eerste twee LP’s kwamen gitarist Juan Masondo erbij en ook zangeres Vera Coomans. Maar niets is voor eeuwig, ook aan het lange Rum-verhaal kwam er een einde. De groep verdween tot er in 2005 een longbox verscheen met de vier eerste Rum-LP’s plus dvd. Dat bracht de oorspronkelijke drie leden weer samen, zij gingen bovendien op tournee met Laïs en gaven ook weer enkele concerten, gewoon als Rum. Maar het noodlot sloeg toe en jammer genoeg overleed Dirk Van Esbroeck in mei 2007. Paul Rans, Wiet Van de Leest en Jokke Schreurs werkten voor het eerst samen in de hommageconcerten voor Dirk Van Esbroeck. In dat programma plukten zij – als een ode aan Dirk – een aantal toppers uit het oude Rum-repertoire en besloten om er samen mee verder te gaan. Dat doen zij nu in het programma ‘A la Rum’, met zowel oude Rum-liedjes als heel wat nieuwe nummers. Jokke en Wiet gooien zich geregeld in stevig swingende instrumentaaltjes en om de vocale harmonie te vervolledigen is ook Marc Hauman erbij gekomen. In december gaan zij naast oude Rum-toppers en hun nieuwe repertoire ook een deel bloedmooie oude kerstliedjes zingen, volkse devotie in pakkende harmonieën. Met Paul en Marc staan er twee van Vlaanderens sterkste stemmen op het podium en met Wiet en Jokke twee van de strafste muzikanten. ‘A la Rum’ levert op die manier zowel doorleefde zang als spetterend instrumentaal vuurwerk af.

Tcha Limberger

2010-11-26T06:21:00.002+01:00

Een zigeunermuzikant van bij ons: In januari komen Tcha Limberger & Friends naar Klara in het Paleis. Zondag in Hemel & Aarde alvast een archiefopname van ‘Romani’ (1996), dat zijn Dajo en Koen de Cauter samen met Tcha en Vivi Limberger, een opname van Tcha samen met de familie De Cauter & het Arriaga kwartet (2002), en muziek van Tcha Limberger’s Budapest Gypsy Orchestra.

Frank London

2010-11-19T07:19:00.001+01:00

Zondag in Hemel & Aarde een portret van de Amerikaanse trompettist, orkestleider en arrangeur Frank London, naar aanleiding van zijn concert op 27 november in het Zuiderpershuis. Hij komt naar het Internationaal Joods muziekfestival met zijn project ‘Zmiros’. En in Antwerpen is dat in trio met zangeres, pianiste, accordeoniste en componiste Judith Berkson en met de Indische performer, componist, producer en vocalist Deep Singh. Maar Frank London heeft natuurlijk al met ontelbare artiesten samengewerkt, gaande van John Zorn en John Cale, over Itzhak Perlman tot Allen Ginsberg. En naast klezmer en Jiddisch theater heeft hij ook uitgebreid alle uithoeken van de joodse jazz, de cantoriale en de mystieke muziek verkend. Ook als lid van de wereldberoemde Klezmatics en als leider van de Klezmer Brass All-Stars. Zij hebben een hoop albums op hun naam staan die elk een ander verhaal vertellen. Zo ging hun allereerste album over de legende van “Di Shikere Kapelye”, een bende zatlappen die de klezmermuziek zouden hebben uitgevonden...

Mounir Bashir

2010-11-12T19:35:00.000+01:00

Zondag in Hemel & Aarde drie oud-spelers uit Irak: Naseer Shamma, Mounir Bashir en zijn zoon Omar Bashir. Mounir Bashir is al een tijdje wijlen, hij overleed in 1997. Hij was één van de meest traditionele maar tegelijkertijd ook minst conventionele Arabische luitspelers, de meest individualistische maar ook de minst exuberante. Munir Bashir studeerde eerst zes jaar aan het Instituut voor Muziek in Bagdad. En daarna, in 1955 doctoreerde hij in Boedapest en gaf er een reeks oud-concerten onder de patronage van Zoltán Kodály. Hij was zijn hele leven ook een fan van Bach en Amerikaanse blues uit de jaren ’40. Met Mounir Bashir kreeg de oud eindelijk een eigen stem. Daarvoor was het eeuwenlang voornamelijk een begeleidingsinstrument voor zangers. De invloed van de blues en Bach en van zijn tijd in het Westen is zijn hele leven lang blijven nazinderen, maar tegelijkertijd heeft Bashir ook altijd het Arabische denken en voelen uitgedragen in de andere richting, wereldwijd Westers. Hij ontwikkelde zichzelf zo tot een echte onovertroffen meester van de oud, de Arabische luit.

António Zambujo

2010-11-05T19:27:00.000+01:00

Zondag in Hemel & Aarde een stevige portie fado, n.a.v. de nieuwe cd van António Zambujo. Hij is niet alleen een goede fadozanger, hij is ook een vernieuwer die vanuit de fado-structuur en klank toch bijdraagt aan de verrijking van de stijl. Bij hem hoor je ook een sterke Braziliaanse invloed en dat is niet zo verwonderlijk want Brazilië heeft een enorme invloed op Portugal, zoals Portugal die vroeger had op Brazilië. De Braziliaanse zanger Caetano Veloso is alvast een fan. António Zambujo doet hem denken aan Joao Gilberto en aan alles wat hij ziet in de Braziliaanse muziek als gevolg van zijn muziek, want meer dan zijn tijdgenoten, gaat Antonio dieper in de traditie”. Aldus nog Caetano Veloso. De fadowereld werd de afgelopen jaren dan misschien wel gedomineerd door vrouwen, maar dat gaat niet blijven duren als het van António Zambujo afhangt.

Monajat Yultchieva

2010-10-29T20:03:00.000+02:00

Zondag in Hemel & Aarde muziek van de Iraanse vrouwengroep Rozaneh (Iran) en van zangeres Monajat Yultchieva (Oezbekistan) naar aanleiding van hun optreden in het Zuiderpershuis in Antwerpen op 4 november. Voorts muziek uit Libanon van Charbel Rouhana & the Beirut Oriental Ensemble.

Classic Appalachian Blues

2010-10-22T19:32:00.000+02:00

Zondag in Hemel & Aarde muziek uit de Appalachen. Liederen die vanuit Europa mee reisden naar Amerika met de pioniers. De onherbergzame bergketen was er lange tijd een soort ‘buffer tegen modernisering’, maar er waren natuurlijk altijd wel muzikale invloeden, van blues, gospel, kerkhymnes en country. Zo is er o.m. Ola Belle Reed, in 1915 geboren als Ola Wave Campbell, één van de dertien kinderen van het muzikale echtpaar Ella May Osborn en multi-instrumentalist Arthur Campbell. Moeder zong traditionele liedjes, en vader was een multi-instrumentalist die naast het bezwangeren van zijn echtgenote ook zeer bedreven was op fiddle, gitaar, banjo en orgel. Ola Belle leerde als klein meisje gitaar en banjo spelen en na een doortocht in ontelbare groepjes, stapte ze in 1936 in de North Carolina Ridge Runners en begon ze aan een professionele carrière die pas stopte toen ze in 1987 een beroerte kreeg. Sing us a song Ola Belle Reed!

Café de los Maestros

2010-10-15T19:17:00.001+02:00

Zondag een Hemel & Aarde met heel veel tango, naar aanleiding van een concert nu dinsdag in het Paleis voor Schone Kunsten. ‘Buenos Aires Tango: café de los Maestros.’ Een project dat oorspronkelijk werd opgestart door filmcomponist Gustavo Santaolalla. Hij bracht een aantal levende legendes van de Argentijnse tango bijeen voor een uniek reünieconcert. En maakte daarrond een documentaire vol nostalgie en vreugde, waarin ook te zien is hoe de tango voortleeft en in het moderne Buenos Aires weet door te dringen tot de ziel van jonge Argentijnen. In 2008 kwam naast die concertfilm ook de dubbel-cd uit en daar laten wij zondag alvast graag een aantal hoogtepunten uit horen.

Cafe de los Maestros (Making Of)
Geüpload door Cafe_de_los_Maestros. - Bekijk de laatste uitgelichte muziek video clips.

Ryong san hö-sang

2010-10-08T05:33:00.004+02:00

Zondag in Hemel & Aarde muziek uit Korea: het percussie-ensemble Muak brengt een sjamanistisch ritueel, een opname van het Rudolstadtfestival van deze zomer. Verder sjamaan en zangeres Kim Dae Re van het eiland Chindo en het ensemble Jong Nong Ak Ohô, met een instrumentale versie van een Boedhistisch gebed.

Hussein, Ali & Toumani

2010-10-01T18:44:00.001+02:00

Onze eindbestemming is Mali, maar we beginnen onze muzikale wereldreis zondag in Hemel & Aarde met muziek uit Irak. Een opname van maqam-meester Hussain Al A’dhami. Een man die in de Arabische wereld als een van de beste stemmen uit dat genre wordt beschouwd. Het Irakese Ministerie van Cultuur kende hem dan ook de titel van “Ambassadeur van de Irakese maqam” toe. We horen de breed uitwaaierende stem van Hussein Al A’dhami samen met het ensemble van Mohamed Hussein Gomar op hun cd 'Maqams In Divine Enchantment'. Een plaat die ze opnamen in Nederland in januari van 2004, die dan in november van 2006 verscheen bij Music & Words. Hussein al A’dhami was vorige zondag trouwens nog even in ons land voor een concert in Bozar, een hommage aan de vermoorde Iraaks-Belgische journalist Kamel Shiaa Abdullah. Ook Toumani Diabaté is binnekort in de buurt. Voor 5 concerten, in Roeselare, Antwerpen, Leuven, Hasselt en Turnhout. Hij is op tournee met zijn programma 'Ali Farka Touré Variations', waarvoor hij put uit 'In the Heart of the Moon' en‘Ali and Toumani’, de twee cd’s die hij samen opnam met Ali Farka Touré, kort voor die overleed in 2006. Een wonderlijke combinatie van Toumani’s improvisaties op kora en Ali Farka’s bluesgitaar waar wij Hemel & Aarde deze week mee besluiten.

Klezmokum

2010-09-24T18:45:00.000+02:00

Zondag in Hemel & Aarde een selectie Klezmer uit Nederland, naar aanleiding van de nieuwe cd van de Amsterdamse klezmer-jazzformatie Klezmokum. Ze bestaan al twintig jaar en de meeste leden zijn al op respectabele leeftijd. Burton Greene is het boegbeeld van het ensemble, hij is een van oorsprong Amerikaanse pianist en arrangeur. Met Klezmokum bracht hij al zes cd's uit op BV Haast, het label van wijlen Willem Breuker. Maar 'Where we come from & Where we’re going' is nu net verschenen bij Music & Words. Burton Greene omringt zich hier met muzikanten uit verschillende windstreken. Zo maakt ook onze Patricia Beysens haar opwachting op deze plaat. Het repertoire van Klezmokum heeft zich in de loop der jaren uitgebreid van heel traditionele klezmer naar Joodse muziek met een sefardische en Balkan-origine. Met de laatste tijd ook een voorkeur voor onbekende twintigste-eeuwse liederen, zoals van bv. Mikhl Gelbart, een man die tot begin de jaren 60 in de Verenigde Staten naam maakte. Maar welke muziek ze ook brengen, ze doen het altijd met een aanstekelijke speelsheid, fantasie, lef en energie.

Elarouse

2010-09-17T07:47:00.000+02:00

Irak in de vorige eeuw, een waar gebeurd verhaal: een religieus hoogwaardigheidsbekleder raakt onder de indruk van een meisje van immense schoonheid. Maar wanneer de sluier valt tijdens de huwelijksnacht, zit tegenover hem een lelijke oude vrouw. De ayatollah blijft gehuwd met Elarouse (Arabisch voor bruid), want als hij haar verstoot wacht haar de dood. Een goed huwelijk is het nooit geweest. Elarouse werd geminacht en verwaarloosd, een ongewenste indringer met de laagst denkbare status binnen de familie. Toch is de grootmoeder van Osama Abdulrasol, die hij lang gekend heeft als kind, meer dan honderd geworden. Zijn grootvader de ayatollah stierf in 1987 en liet twee echtgenotes na. Een zwarte bladzijde uit de familiehistorie, het verhaal van de grootmoeder van Osama Abdulrasol, zondag in Hemel & Aarde.

Napoli Furiosa

2010-09-03T06:11:00.000+02:00

Zondag in Hemel & Aarde: muziek uit Napels, onder meer naar aanleiding van de heruitgave van een interessante opname van het Neapolis Ensemble. In oktober 2006 verscheen hun eerste cd 'Napoli'. Die omvatte de Napolitaanse liedgeschiedenis van pakweg 1200 tot 1977. Een kruisbestuiving tussen hoge cultuur en volkse elementen. Ze traden met dat programma zowel op in culturele centra als in de grote operahuizen. En ook op festivals, bij ons onder meer op het Festival van Vlaanderen Brugge. En nu is die cd dus opnieuw beschikbaar. Hoera. En dan is er ook 'Li Turchi Viaggiano' (The Turks Are On The Move), een Napolitaans muziektheaterwerk van maestro Roberto de Simone, regisseur, dirigent en componist van populaire Italiaanse muziek. De Simone is buiten Italië vooral bekend als operaregisseur, in zijn vaderland zelf is hij beroemd vanwege zijn bewerkingen van de traditionele muziek van Zuid-Italië.

Stemmen uit Pakistan

2010-08-27T17:52:00.000+02:00

Pakistan is de afgelopen weken zwaar getroffen door overstromingen. Dat weten we ondertussen. En we weten ook dat we via www.1212.be heel gemakkelijk ook zelf iets kunnen doen. Wij laten zondag in Hemel en Aarde alvast muziek horen uit de getroffen regio. Indrukwekkende stemmen uit Pakistan.

Al Tarab

2010-08-20T05:43:00.002+02:00

Zondag in Hemel en Aarde aandacht voor de heruitgave van ‘Al Tarab’, een vierdelige cd-box, met daarbij een viertalig boek. De neerslag van een driedaags ud-festival in Muscat in Oman in 2005. Tarab betekent zoveel als 'verrukking', want deze muziek moet met passie worden gebracht. Improvisatie speelt daarbij een belangrijke rol: dé momenten waarop de musicus zich helemaal laat gaan, waarop emotie en muziek één worden. Op het festival traden luitspelers van alle leeftijden aan, uit Marokko, Egypte, Saudi-Arabië, Jemen en Oman. Op de eerste twee cd's horen we vooral solovertolkingen, met of zonder zang. Op de derde en vierde cd is onder meer een voor de gelegenheid gecomponeerd Concerto voor ûd en orkest van Atiyya Sharara te horen, naast een Dialoog voor ûd en orkest en Variaties op Arabische melodieën voor ûd en orkest van de blinde Ammar El-Sherei. Meer info via: http://www.enjarecords.com/.

Cassandra Wilson

2010-08-13T06:41:00.000+02:00

Zondag uitzonderlijk geen H&A, maar de rechtstreekse uitzending van het slotconcert van Jazz Middelheim 2010. Cassandra Wilson samen met Lonnie Plaxico (bas), Marvin Sewell (gitaar), Jeffery Haynes (percussie), Herlin Riley (drums), Brandon Ross (gitaar) & Gregoire Maret (harmoncia). Zangeres Cassandra Wilson groeide de voorbije 20 jaar uit tot een van de diva’s van de jazz, al zet ze ook bluesnummers en popsongs naar haar hand, van The Monkees tot U2, van Robert Johnson tot Son House. Haar voornaamste wapen is haar schaduwrijke, pakkende en rokerige contraltostem. In die stem klinken ook altijd haar roots door, de muzikaal rijke grond van de Mississippi delta. Ze werd geboren in 1955 in Jackson, Mississippi en groeide er in de jaren zestig en zeventig op. Haar ouders waren muzikaal en actief in de onderwijswereld. Ze volgde een klassieke piano-opleiding van haar zesde, schakelde later over op klarinet om ook te kunnen meestappen in de marsbands van de school. Later begon ze Joni Mitchellsongs te vertolken en dook ze op in een blues- en een funkband. Ze trok naar New Orleans waar ze musiceerde met lokale sterren zoals Earl Turbinton en Ellis Marsalis. Daarna waagde ze haar kans op de New Yorkse scène. Eerst maakte ze deel uit van de zogenaamde M-Base beweging in Brooklyn, met gelijkgestemden als Steve Coleman. Dat collectief dacht na over nieuwe manieren van improviseren. In die tijd kwamen ook haar eerste albums als leider uit, in stijlen die varieerden van avant-garde tot funk, al bracht ze in 1988 ook ‘Blue Skies’ uit, een album met standards. Maar ze moest nog aan zelfvertrouwen winnen, was nog meer een sideman dan een diva. De doorbraak kwam er met haar eerste album voor het Blue Note-label, ‘Blue Light ‘Till Dawn’, waarop ze ook pop- en bluessongs aanpakte, maar waarop haar stem vooral mooi was ingebed in knappe minimalistische arrangementen. Haar kenmerken als zangeres waren al een tijd hoorbaar; een rokerig timbre, met een voorkeur voor het lage register, een voorliefde voor melodische versieringen aangevuld met zuchtjes en gekreun, en een pittige ritmische attaque. Na dat succes bleef ze geregeld nieuwe albums uitbrengen. Daarbij zijn het Grammy-winnende ‘New Moon Daughter’, het uitstekende 'Traveling Miles' als een ode aan Miles Davis, het rijk gevarieerde 'Belly of The Sun' en nog niet zolang geleden 'Loverly'. Dat laatste album bevat vooral standards. Cassandra Wilson heeft in die 20 jaar een lange weg afgelegd en komt sterk voor de dag op dat album. Op ‘Blue Skies’ zat ze nog in het vaarwater van grote zangeressen als Betty Carter, vandaag vaart ze meer dan ooit haar eigen koers. Deze band speelt een mix van honky tonk-piano, folk, blues en funk en strooit er wat Cubaanse en Afrikaanse kleuren bovenop. De jaren van aanleunen bij blues en pop leerden haar dat haar rokerige stem en aanstekelijke grooves haar sterkste wapens zijn. Wilson is op haar best als ze nieuwe melodische, harmonische en ritmische nuances aanbrengt zodat bekende songs in persoonlijke overpeinzingen veranderen, vaak niet zonder een erotische of ironische toets.

Cajun

2010-08-06T18:58:00.000+02:00

Haal boven die schommelstoel en op naar de porch. Zondag gaan we in Hemel &Aarde op zoek naar de essentie van de Cajun, in het spoor van Cajunmuzikanten van verschillende generaties. Met muziek die voortkomt uit de benarde positie waarin Franse boeren zich staande moesten houden in het barre moerasklimaat van zuid-west Louisiana, nadat ze verdreven waren uit Canada (hun nieuwe Acadië). Qua instrumenten hadden ze oorspronkelijk niet veel meer dan een viool, een gitaar en een tot triangel omgebogen hooivork. Maar begin vorige eeuw werd dan ook de accordeon in de muziek getrokken. Met name Iry Lejeune bracht de Cajun in de jaren vijftig van de porch naar de dancehalls en hij mag dan ook gezien worden als Cajun PR-man avant la lettre. Naast Iry LeJeune klinkt er in H&A ook muziek van o.m. the Balfa Brothers, het Trio Cadien, Balfa Toujours, Beausoleil én Eddie LeJeune.

Pierre Vaiana

2010-07-30T05:03:00.000+02:00

Zondag in Hemel en Aarde nog eens muziek uit het Zuiden van Italië n.a.v. de cd ‘Funduq al-Mughannin. L’auberge des chanteurs’. Een ontmoeting tussen de muziek van Zuid-Tunesië en Zuid-Italië, dat was het opzet van het nieuwe luik binnen het project ‘Funduq’. Saxofonist Pierre Vaiana is de drijvende kracht achter dit initiatief. 'Funduq' staat in het Arabisch voor de herberg, waar reizigers en handelaars uit de Mediterrane wereld elkaar ontmoeten, een erfgoed gebaseerd op gastvrijheid en versmelting van culturen. Voor Pierre Vaiana (geboren in Waterschei) betekent het een innerlijke reis naar zijn Siciliaanse roots. Enkele jaren geleden resulteerde Funduq al in een eerste deelproject 'Porta del vento', waarin Vaiana o.m. samenwerkte met tamboerijnvirtuoos Carlo Rizzo en Zoumana Dembelé, een percussionist uit Burkina Faso. Maar dit nieuwe deelproject Funduq Al-Mughannîn is ambitieuzer. Vaiana neemt ons mee van Palermo naar Tunis. Rizzo is opnieuw van de partij, maar deze keer nemen stemmen een centrale plaats in. Met de Tunesische zangeres Zohra Lajnef, de Siciliaanse Oriana Civile en Mario Incudine, een vertegenwoordiger van de pittige tarantella. De muzikale begeleiding is een mix van jazz, Italiaans en Tunesisch.

Ghalia Benali sings Oum Kalthoum

2010-07-23T15:41:00.000+02:00

"Een dag zonder Oum Kalthoum is een dag zonder kleur", zo denken een hoop mensen en die mogen zondag bij ons in H&A alvast niet klagen. Met haar buitengewone stem, produceerde ze tot 14.000 vibraties per seconde. En ze is in de wijde Arabische wereld sinds jaar en dag het voorwerp van een onvergelijkbare cultus. Tot vandaag inspireert ze, maakt ze indruk en brengt ze nog hele generaties in vervoering. Ook Ghalia Benali. De Belgisch-Tunesische duizendpoot. Ghalia heeft niet de bedoeling om zich te meten met de kracht van de stem van de diva, maar ze wil graag de overweldigende emotie van die diepgaande en authentieke liederen opnieuw tot leven brengen. En dat is ook onze bedoeling zondag in H&A, met de versies van Ghalia Benali naast de Original.

Sinikka Langeland

2010-07-16T15:17:00.003+02:00

Zondag in Hemel & Aarde o.m. de Noorse zangeres en kantelespeelster Sinikka Langeland samen met Lars Anders Tomter op altviool en Kåre Nordstoga op orgel, in een onorthodox programma met volkse Maria-hymnen samen met muziek van J.S.Bach. Een combinatie die voor onze oren soms een beetje ongewoon overkomt, maar voor veel Noorse klassieke muzikanten vrij evident is. Noren zingen ook graag en veel, en de meeste organisten van de talrijke stav-kerkjes hebben de gewoonte om zowel klassieke muziek als bewerkingen van traditionals te mengen voor allerlei koren. En het is in die traditie dat Sinikka Langeland sporen van Maria-verering (in het Protestantse Noorwegen) afwisselt met muziek van Bach. Deze cd heet “Maria’s Song” en is nog altijd uit bij ECM.

Ceri Rhys Matthews

2010-07-09T17:57:00.000+02:00

Zondag duiken we in H&A nog eens in onze collectie met muziek uit Wales, met als rode draad de cd ‘Blod-eye-gerth / Song of the flowers. An Anthology of Welsh music & song’. De samensteller en producer van die cd is Ceri Rhys Matthews, een multi-instrumentalist die het muzikale erfgoed van zijn regio ook graag van nieuwe, frisse arrangementen voorziet en zelf in grote mate verantwoordelijk is voor de heropleving van het traditionele repertoire uit Wales. Hij presenteert in 14 tracks een eigenzinnige selectie van Welshe Folk Annoo Nu.

Zomerfestivals

2010-07-02T19:12:00.000+02:00

Zondag in H&A een overzicht van zomerfestivals, met muziek van Rokia Traoré (Visionary Africa), Renato Borghetti (Brosella), Najma Akhtar & Gary Lucas (Sfinks) en la Bottine Souriante (Dranouter).

Wannes

2010-06-25T05:03:00.002+02:00

Zondag in Hemel en Aarde op algemeen verzoek de herneming van een solo-concert van Wannes Van de Velde. Een opname van een concert uit 1993 in Herentals. Maar ook nog een paar stukken uit zijn laatste cd ‘In de maat van de seizoenen’. Ook daarop was elk lied een pareltje dat moest gehoord worden, maar dat ook mocht gelezen worden. ‘In de maat van de seizoenen’, met ook Gilberte Van den Plas, Stefan Wellens, Jan Wellens en Ben Faes, was in 2007 nog de winnaar van de Klara-Muziekprijs voor "beste wereldmuziek-cd".

In memoriam Alfredo Marcucci

2010-06-18T19:23:00.000+02:00

Deze week vernamen we het nieuws dat maestro Alfredo Marcucci op 81-jarige leeftijd is overleden. Hij was een zeer getalenteerde bandoneonist die al op zeer jonge leeftijd professioneel optrad met zijn oom Carlos Marcucci, een beroemde virtuoze bandoneonist en schrijver van een belangrijke bandoneonleermethode. Alfredo speelde met toporkesten van de Argentijnse tango als die van Juan Canaro, Carlos di Sarli en Julio de Caro. Na vele tournees door de wereld, o.a. met de groep 'Los Paraguayos' trok hij zich terug uit de muziek en vestigde hij zich in ons land waar hij ongeveer 25 jaar als concierge van een fabriek werkte. Maar begin jaren tachtig zochten Dirk van Esbroeck en Juan Masondo hem op, om met hem een tangotrio te vormen. Alfredo haalde zijn geliefde bandoneon uit de kast en wierp zich met volle overgave op zijn oude passie. Querido Alfredo, te vamos a extrañar mucho, we zullen je missen, veel groeten aan het geweldige orquesta típica waarin jullie daarboven spelen!

Paco de Lucía @ Bozar, 12/6 - Concertverslag

2010-06-13T10:12:00.001+02:00

Paco de Lucía @ Bozar, 12/6 - Concertverslagen - Muziek - KnackFocus

Paco de Lucía, algemeen beschouwd als de beste nog levende flamencogitarist, verwierf buiten Spanje vooral bekendheid door zijn samenwerkingen met jazzfusionmuzikanten als John McLaughlin en Chick Corea. Dat de traditionele flamenco waarmee hij opgroeide hem nog steeds na aan het hart ligt werd zaterdag echter onmiddellijk duidelijk. Helemaal in zijn eentje besteeg de man het met kamerplanten bezette podium van het Paleis voor Schone Kunsten voor een prachtige solo-uitvoering van 'Mi Niño Curro', een pareltje van zijn prachtplaat 'Siroco' uit 1987.

De Henri Le Boeufzaal vulde zich met de tijdloze, heldere klank van zijn wendbare gitaarspel en we bedachten dat deze setting eigenlijk volstond. Nadien kwam er echter versterking, in de vorm van een uitgebreide groep muzikanten: een percussionist die zorgde voor organische, onopvallende maar rake ritmische begeleiding ter ondersteuning van het typische handgeklap, een bassist die het geheel van een integere groove voorzag, een drietal zangers en een polyvalente muzikant die met zijn mondharmonica hele mooie dingen deed, maar later ook verantwoordelijk was voor een misplaatst streepje synthesizerstrijkers.

Gelukkig was dat de enige misstap tijdens een verder verrukkelijk organisch aandoend concert dat zich ver weg hield van achterhaalde eightiesexperimenten: de invloed van de Lucía's jazzverleden bleek vooral uit de virtuoze, gedurfde manier waarop de muzikanten hun persoonlijkheid legden in wat ze speelden en uit het wervelende samenspel, in de lijn van wat de gitarist nu alweer zes jaar geleden liet horen op het geweldige album 'Cositas Buenas'.

Zowel het publiek als de muzikanten zaten de hele tijd neer, maar toch zorgde de opzwepende muziek na verloop van tijd voor een zinderende, uitgelaten sfeer, zeker toen één van de zangers ook een geweldig danser bleek te zijn. Paco de Lucía en zijn band werden na afloop dan ook vergast op een minutenlange staande ovatie, die nog de toegift 'Entre Dos Aguas' opleverde, terecht één van de bekendste composities van de man. Zelden hebben wij zaliger de zomer ingezet.

Setlist

Mi Niño Curro (Siroco, 1987)
Antonia (Bulería por Soleá) (Cositas Buenas, 2004)
Calle Municion (Luzia, 1998)
Convite (Entre Dos Aguas, 1986)
Volar (Cositas Buenas, 2004)
Luzia (Luzia, 1998)
Zyryab (Zyryab, 1990)
---
Entre Dos Aguas (Entre Dos Aguas, 1986)

Vot ken you makh? Es iz Amerike! Klezmer uit de States.

2010-06-11T18:33:00.000+02:00

Wij reppen zondag in Hemel & Aarde met geen woord over verkiezingen of voetbal, maar wij krijgen wel een hoop schoon volk over de vloer: Klezmermuzikanten uit de Verenigde Staten. Die zorgen (ook) altijd voor een heel bijzondere ambiance. Maak kennis met muziek van Kapelye, the Chicago Klezmer Ensemble, the Andy Statman Klezmer Orchestra, Kheurisa, the Klezmer Conservatory Band en het Joel Rubin Ensemble. Vot ken you makh? Es iz Amerike!

Kalan Müzik

2010-06-04T19:11:00.000+02:00

Zondag in Hemel en Aarde Muziek uit Turkije, met dan vooral aandacht voor het platenlabel Kalan uit Istanboel. Kalan Müzik is één van de belangrijkste labels voor Turkse muziek, zowel klassieke als folkloristische. Hun serie heruitgaven van historische opnames is wereldwijd een begrip. En daarnaast bevat hun catalogus ook vernieuwende muziek op het grensgebied van traditie en jazz. Maar wat Kalan echt uniek maakt in Turkije zijn de cd's die ze uitbrengen met muziek van etnische en culturele minderheden in het land, zoals Koerden, Lazen en Armeniërs. En daar was de Turkse regering de afgelopen jaren niet altijd even blij mee. U vindt alles makkelijk terug via hun website http://www.kalan.com/. Daar kunt u kiezen voor Turks of Engels, dat is net zo makkelijk.

Paco De Lucia in Bozar

2010-05-27T06:33:00.001+02:00

Zondag in Hemel en Aarde een carrière-overzicht van de Spaanse flamencovirtuoos Paco De Lucia, naar aanleiding van zijn concert op 12 juni in Bozar. Paco de Lucía werd in 1947 eigenlijk geboren als “Francisco Sánchez Gómez”, En sinds de dag waarop hij zijn vader Antonio Sánchez (een professioneel gitarist) de les spelde in verband met het ritme van een fanfare, is Paco helemaal verslingerd aan zijn gitaar. Hij nam 25 platen op, verzamelde honderden prijzen en werd door de critici unaniem geroemd omwille van zijn grensverleggende muzikale aanpak. Gaat dat zien & Komt dat horen.

Mi ciudad y mi gente...

2010-05-22T06:29:00.001+02:00

Zondag in H&A: Tango van vandaag, een selectie via de verzamelingen ‘Buenos Aires, une nuit de tango’ (Cesar Stroscio) en ‘Café de los Maestros’ en muziek voor de film ‘El ultimo aplauso’.

Airbag Festival

2010-05-14T06:55:00.001+02:00

Met het Airbag Festival is Brugge nog tot 30 mei de hoofdstad van Accordistan. In de sfeervolle spiegeltent Magic Mirrors aan de Kruisvest komen meeslepende accordeonklanken uit alle windrichtingen overwaaien, met o.a. Regis Gizavo (Madagaskar) en Chango Spaciuk (Argentinië). Zondag in Hemel en Aarde, een reis langs Argentinië, Colombië, Brazilië, Kaapverdië, Finland, Frankrijk & Italië, met een accordeon als gids. De Argentijnse grootmeester van de chamamé is dus eindelijk ook in Brugge te gast. Chango Spasiuk woont momenteel in Buenos Aires, maar groeide op in het noordoosten van Argentinië, bij de grens met Brazilië en Paraguay. Deze streek werd oorspronkelijk bewoond door de Guarani-indianen, maar kreeg daarna een hele migratiegolf over zich heen. In de 15de eeuw kwamen de Spanjaarden die zwarte slaven meebrachten uit Afrika. In de 19de eeuw volgden Polen, Tsjechen, Oostenrijkers en Duitsers, onder wie vele Joden. Zij brachten hun polka’s, mazurka’s en walsen mee, die ze mixten met de muziek van de Guarani's, de Spanjaarden en de zwarte slaven. Daaruit ontstond chamamé, de muziek van de arme plattelandsbevolking, die in het Spaans of Guarani wordt gezongen. Als jonge accordeonist dompelde Chango Spasiuk zich helemaal onder in de traditionele volksmuziek van zijn geboortestreek. Maar hij voegde er stilaan eigen accenten aan toe en moderniseerde de chamamé door swingende elementen uit andere genres van Argentijnse volksmuziek toe te voegen, maar ook snuifjes jazz of klassiek. Met zijn groep breidde hij ook het instrumentarium uit, waarbij zij zowel de intimiteit van een kamerorkest kunnen oproepen, of blijven rondhangen op de gladde hellingen van de jazzimprovisatie. Geen wonder dat deze muzikant ondertussen op eenzame hoogte uitstijgt boven de traditie van de Argentijnse plattelandsmuziek.

Avre tu puerta cerrada!

2010-05-07T19:29:00.000+02:00

Zondag in H&A sefardische liederen, met nieuwe cd’s van de Servische groep Shira u’tfila en de Nederlandse groep Me la Amargates Tù. En verder muziek van Savina Yannatou & Primavera en Salonico, Françoise Atlan, La Roza Enflorese en Yasmine Levy.

Muziek uit Centraal-Azië

2010-04-30T05:49:00.001+02:00

Zondag verdiepen we ons in Hemel en Aarde in muziek uit Centraal-Azië: muzikanten uit Indië, Tadjikistan en Azerbeidjan reconstrueren muziek van de Mughals, naast klassieke liederen uit Oezbekistan en Tadjikistan. En dat doen we naar aanleiding van drie nieuwe delen in de cd- en dvd-serie 'Music of Central Asia'. Een samenwerking tussen het prestigieuze Amerikaanse platen-label Smithsonian Folkways Recordings en de Aga Khan Trust for Culture. Zij staken 10 jaar geleden de koppen bij elkaar om de rijke muziekculturen van Centraal Azië vast te leggen, voordat het spook van de globalisering die kwetsbare, mondeling overgeleverde tradities van de kaart zou vegen. Inmiddels heeft het project een indrukwekkende cd- en dvd-serie opgeleverd, waarbij we nu dus zijn aanbeland bij de volumes 7,8 &9.

Psarantonis & Karine Hovhannisyan

2010-04-23T17:25:00.000+02:00

Ten noorden van de hoogste berg op Kreta ligt een plek, Anogeia, waar de inwoners al eeuwenlang vermaard zijn om hun eigenzinnigheid, zwijgzaamheid, en moed. Bij elke invasie van buitenaf, of het nu de Turken of de nazi's waren, boden ze weerstand door als één grimmig en zwijgend front op te treden, even angstaanjagend als moedig. Eén van hun vermaardste inwoners is zanger en lyraspeler Psarantonis, voor de Kretenzers daar een soort cultfiguur, die de bijnaam 'Koning van de stilte' draagt. Dat lijkt een beetje paradoxaal, maar Psarantonis is inderdaad een erg zwijgzame zanger. Af en toe bromt hij een korte, duistere dichtregel, waarna hij zijn lyra (een knieviool) het muzikale betoog laat overnemen. In H&A horen we zondag Psarantonis live op het Sfinks Festival in Boechout, op zondag 27 juli van 1997, met improvisaties en liederen over verlangen. Naar vrijheid en naar waardigheid. Een poging om de grijze schaduw en de bewolkte lucht uit het soms droeve leven van de mens te verdrijven. Oeroude volksmuziek, al eeuwenlang door grootvaders op kleinzonen overgedragen. En dan is er ook klassieke kanun-muziek uit Armenië. De kanun is een platte, trapeziumvormige harp die op de knieën of op een klein tafeltje bespeeld wordt. En wij laten een opname horen van een van van de meest bedreven kanun-speelsters; Karine Hovhannisyan. Zij studeerde bij kanun-speler en componist Khahatur Avetisja, en in H&A speelt zij ook een aantal van zijn composities. Met daarnaast muziek van de 18de eeuwse troubadour Sayat Nova, en Komitas, een andere sleutelfiguur in de Armeense muziek.

Wannes Van De Velde

2010-04-16T16:04:00.000+02:00

Zondag een Hemel en Aarde rond Wannes Van de Velde. Hij was 40 jaar geleden al het boegbeeld van de Vlaamse folkrevival. Naast zijn volkse repertoire zong hij ook eigen liederen die op natuurlijke wijze voortvloeiden uit de traditie. Ook op zijn laatste cd ‘In de maat van de seizoenen’ was elk lied een pareltje dat moest gehoord worden, maar dat ook mocht gelezen worden. Maar de hoofdmoot van deze H&A is een concert uit ons archief, op 1 april van 1993 in Herentals.Wannes Van de Velde was toen bezig met een solo-tournee. Hij bracht een heel gevarieerde set, met een overzicht van zijn hele carrière tot dan. Wannes als rasverteller met alleen maar zijn gitaar. Hij stak toen van wal met deze tekst:
"'t Is goed dat de wereld zijn helden vereert,
hun daden in boeken vertelt,
zodat gene mens hunnen naam nog verleert
die'n op dat papier staat vermeld.
Zo kennen we Mozes nog tamelijk goed,
en Stanley en Livingstone.
Ik weet er nog ene uit Hitler zijn crew:
de grote geleerde von Braun.
In 't jaar vierenveertig, mijn zevenste jaar,
toen wier' er in Duitsland beslist
dat 'k zou vergaan met mijn vel en maar haar,
omdat 'k me van land had vergist.
Al was ik 'nen blonde, 'ne pure Germaan
met ogen vol blauwige schijn,
toch was ik toevallig in België ontstaan;
mijn wieg stond t ver van de Rijn.
De beste geleerden, de strafst' ingenieurs,
die staken hun koppen bijeen,
op zoek naar een wapen, 'nen echte primeur,
tot nut en vermaak van 't gemeen.
Maar alles mislukte, 't wou niet van de grond,
of hoogstens 'ne meter of drij.
De wetenschap sidderde wijzerke rond,
want Auschwitz lag véél te dichtbij.
Maar dan kwam de redding, een zuiver geluid,
de klank van een wonder genie;
'nen hele serieuze, met heel zijn bagage
van hogere filosofie.
Hij zei :'Van de Velde, dien bleke Sinjoor,
die mageren blonden Antoon;
hij krijgt 'ne v1, 'ne relatiecadeau
van mij, de geleerde von Braun.'
En zo is 't gebeurd. Op 'nen heldere nacht
- dat was in mijn zevenste jaar -
heeft Wernher von Braun mij met ijzer bedacht;
och mensen, dat was een gevaar.
Maar hij heeft me gemist,
zijn raket vloog voorbij,
op volk van de volgende straat.
von Braun heeft daarna zijn abuis nog hersteld,
maar dan was 't al jaren te laat.
't Is goed dat de wereld zijn helden beloont
met een plaatske op 't hoogste niveau.
von Braun zag zijn kennis met dollars bekroond;
hij zit aan 'nen eiken bureau.
Ge vindt zijne naam in de grote Larousse,
geklemd tussen dichter en clown,
maar niemand die weet dat 'em mij heeft gemist,
die grote geleerde von Braun."

Fager Som En Ros - Drie jonge groepen uit Scandinavië

2010-04-09T17:39:00.000+02:00

Zondag beproeven we in Hemel&Aarde ons geluk in het hoge Noorden, met drie jonge groepen uit Scandinavië, opgenomen tijdens het ERU-festival in Keulen vorig jaar. Het Jouhiorkesteri uit Finland. Het Zweeds-Noorse kwintet Sver. En het duo Johan Hedin & Esbjörn Hazelius. Twee heren die opgroeiden in het Zuiden van Zweden. Johan Hedin is een begenadigd nyckelharpaspeler. En Esbjörn Hazelius is één van de weinige Zweedse folkzangers die professioneel met zijn muziek kan bezig zijn. Hun gezamelijke repertoire bestaat uit een combinatie van middeleeuwse ballades, liefdesliedjes, instrumentale dansdeuntjes en ook een hoop eigen composities, vaak geïnspireerd door traditionele Ierse muziekarrengementen.

Semana Santa en Sevilla

2010-04-02T19:16:00.000+02:00

Zondag een Hemel en Aarde die draait rond rond de saeta, een religieus gezang, afkomstig van het Andalousische ‘Cante Hondo’. De Saeta wordt geassocieerd met de Heilige Week in Sevilla : het wordt gezongen langs de straten tijdens de nachtprocessie in een atmosfeer van geestdrift en vitaliteit, vermengd met diepe verering en vreugde. Een goed gebrachte saeta is in staat om de omstaanders zeer hard te treffen of, zoals iemand ooit schreef, om zelfs een dode kippenvel te bezorgen. Neem nu Pastora Pavón Cruz, 'La Niña de los peines' genoemd, in 1890 geboren in een zigeunerfamilie. Haar broers Tomas en Arturo Pavón waren ook zangers. Ze begon met zingen in de bars van haar buurt. Op elfjarige leeftijd kreeg ze een contract om op te treden in Madrid in het beroemde "Cafe del Brillante". Er wordt verteld dat ze geen gepaste jurk had en dat ze met haar communiejurk ging optreden.De eigenaar van het café hoorde dit en bezorgde haar meer aangepaste kledij. Ze kreeg haar bijnaam "Niña de los Peines" (het meisje van de kammen), omdat ze in Madrid vaak een lied zong in de tiento tangos (een tango flamenco in traag tempo) stijl met de tekst: "Péinate tú con mis peines que son mis peines de azúcar "(kam jezelf met mijn kam, want hij is gemaakt van suiker). Het publiek applaudiseerde en gaf haar voor altijd deze artiesten naam. Pastora Pavón was een veelzijdige artieste gedurende haar ganse carrière. Ze had ze persoonlijkheid, kon alle soorten flamenco stijlen zingen (die worden palos genoemd). De palo "bulerías" was haar favoriet. Ze zong ook "Peteneras", "banderas" en "lorquianas" op zo'n hoog niveau dat niemand haar in die tijd kon overtreffen.Ze was één van de eersten die platen opnam (78 toeren in schellak of bakeliet) samen met andere belangrijke figuren van die tijd, zoals Don Antonio Chacón, Juan Breva en Manuel Torres. Haar discografie is zeer uitgebreid. Ze nam ongeveer tachtig platen op met in totaal meer dan 350 "Cantes". De beste gitaristen van die periode zijn te horen als haar begeleider. Enkele namen: Ramón Montoya, Luis Molina, "Manolo de Badajoz", "Niño Ricardo", "Melchor de Marchena, Antonio Moreno en vele anderen. Ze trouwde met Pepe Pinto en samen waren ze een voorbeeldig stel niet alleen als persoonlijkheden, maar ook in de flamenco kunstvorm.Pastora Pavón werd in de pers de"Reina del Cante Flamenco" genoemd, de koningin van de Cante Flamenco.Vele jaren doorkruiste het flamenco koppel Spanje samen met Antonio Chacón en Manuel Torres, artiesten van hetzelfde niveau. La Niña de los Peines was een intieme vriendin van van Manuel de Falla en Federico Garcia Lorca. Deze bekende dichter begeleide haar verschillende keren op piano. Ze was ook bevriend met de schilder Julio Romero de Torres, die haar in zijn schilderijen portretteerde. Fernando de Triana noemde haar de beste "festera" in haar cantes werd ze enkel geëvenaard do Manuel Vallejo. In 1968 werd voor haar een standbeeld opgericht aan de Alameda de Hercules van Sevilla. Ze leed aan een langdurige ziekte en werd mentaal verward. Ze kreeg erstige aderverkalking en overleed hieraan op 26 november 1969. Zo kwam de "Faraona" van de "Cante por fiestas" aan haar einde en het zou moeilijk worden om haar ooit te evenaren. Amen.

Balkan Trafik Festival 2010

2010-03-26T19:53:00.000+01:00

Voor de tweede wereldoorlog speelde het plaatselijke zigeunerorkest in het dorp Bonchida in Transsylvanië zowel op boerenbruiloften als voor de high society aan het kasteel van de adellijke familie Bánffy. En dat leidde tot een wonderbaarlijke vermenging van de Europese elitemuziek van destijds, met de ontroerende volksmuziek van de boeren ter plaatse. Het ensemble van Csaba Ökrös probeert al jaren om die "adellijke volksmuziek" uit Bonchida te reconstrueren aan de hand van oude grijsgedraaide grammofoonplaten en bekraste 8 mm films. En ze namen ook les bij de nog levende oude zigeunermuzikanten. Volksmuziek uitgevoerd op het niveau van hofmuziek en erudiete salonmuziek uitgevoerd in een volkse stijl. Zondag in Hemel en Aarde. Met daarnaast nog een stapel muziek uit Hongarije & Roemenië. Allemaal n.a.v. de vierde editie het festival Balkan Trafik in Bozar in april.

Ghalia Benali meets Oum Kalthoum

2010-03-19T19:02:00.000+01:00

“O, mijn hart, vraag niet: waar is de liefde? Het was een luchtkasteel en stortte in elkaar. Geef mij een dronk en drink op de ruïnes.” Zo begint één van de grootste successen van de grote Egyptische zangeres Oum Kalthoum. Met haar buitengewone stem produceerde ze tot 14.000 vibraties per seconde. En ze is in de wijde Arabische wereld sinds jaar en dag het voorwerp van een onvergelijkbare cultus. Tot vandaag inspireert ze, maakt ze indruk en brengt ze nog hele generaties in vervoering. Ook Ghalia Benali. De Belgisch-Tunesische duizendpoot. Naast zangeres is zij ook danseres en actrice en verdiept ze zich in de beeldende kunsten. Ghalia Benali heeft als kind lang gedacht dat Oum Kalthoum haar grootmoeder was, omwille van de foto in de slaapkamer van haar ouders. Daar stond ze prominent op de commode, maar ze kwam wel verdacht weinig langs voor een bezoekje. Nu, zoveel jaar later, brengt Ghalia zelf hommage aan Oum Kalthoum, haar eerste muzikale leerschool. 'Ghalia Benali sings Om Kalthoum', zondag in Hemel & Aarde.

Elarouse. Osama Abdulrasol & friends

2010-03-12T17:40:00.000+01:00

Avishai Cohen kwintet

2010-03-04T18:41:00.000+01:00

Zondag in Hemel en Aarde een heel recente concertopname; wij waren vorige maand present in de Bijloke in Gent op het concert van het Avishai Cohen kwintet. De groep rond de Israëlische bassist, pianist en zanger Avishai Cohen. In 1992 kwam hij in New York aangespoeld, en hij werd al snel opgemerkt in de jazzscene. In die New Yorkse beginjaren werkte hij samen met aanstormende talenten als pianist Brad Mehldau en gitarist Kurt Rosenwinkel om vervolgens door te stoten naar de band van piano-grootmeester Chick Corea. Eind jaren negentig waagde Cohen zich dan aan zijn eerste soloprojecten, waarin hij zich niet alleen als bassist liet horen, maar ook als pianist en zanger. Zijn repertoire is ondertussen een borrelende smeltkroes van oude en nieuwe melodieën waarin Arabische en joodse traditionele stijlen worden verrijkt met losse jazzstructuren en complexe ritmes.

Karim Baggili

2010-02-26T17:14:00.000+01:00

Zondag halen we de Wereldmuziek in Hemel en Aarde gewoon uit uit eigen land. Bij om te beginnen de jonge autodidactische componist, gitarist en oudspeler Karim Baggili. Geboren en getogen in ons land, maar met Jordaans-Joegoslavische origines. Begin december 2005 bracht hij met zijn kwartet bij Homerecords de cd 'Cuatro con Cuatro' uit. In dat jaar verscheen ook Karims solo-cd 'Douar' in Duitsland. Maar ondertussen is er ook het Karim Baggili kwintet. En zijn projekt 'Aton Lua', een mix van rock en wereldmuziek. En dan is er ook muziek van trompettist Sam Vloemans. Geboren in Curaçao, maar opgegroeid in Europa. Op zijn 'Bord du Nord' plaat schetste hij een nostalgisch portret van Parijs. Een sfeervolle mix met invloeden uit tango, jazz, chanson, klezmer en klassiek. Muziek om bij op adem te komen, om dan vervolgens een versnelling hoger te schakelen bij 'Locuras de Vanelo', Jean-Christophe Renault & Didier Laloy, het trio Massot-Florizoone-Horbaczewski en dan in overdrive te eindigen bij 'Traktor'.

A la Rum

2010-02-25T15:10:00.001+01:00

Begin jaren zeventig vonden drie jonge muzikanten elkaar. Wiet Van de Leest, Paul Rans en Dirk Van Esbroeck zouden samen de legendarische folkgroep Rum vormen. Dit jonge trio had de tijdsgeest te pakken, werd waanzinnig populair in Vlaanderen (stond zelfs nr. 1 in Humo’s Top Tien) en toerde ook regelmatig in heel wat Europese landen. Na de eerste twee LP’s kwamen gitarist Juan Masondo erbij en ook zangeres Vera Coomans. Maar niets is voor eeuwig, ook aan het lange Rum-verhaal kwam er een einde. De groep verdween tot er in 2005 een longbox verscheen met de vier eerste Rum-LP’s plus dvd. Dat bracht de oorspronkelijke drie leden weer samen, zij gingen bovendien op tournee met Laïs en gaven ook weer enkele concerten, gewoon als Rum. Maar het noodlot sloeg toe en jammer genoeg overleed Dirk Van Esbroeck in mei 2007. Paul Rans, Wiet Van de Leest en Jokke Schreurs werkten voor het eerst samen in de hommageconcerten voor Dirk Van Esbroeck. In dat programma plukten zij – als een ode aan Dirk – een aantal toppers uit het oude Rum-repertoire en besloten om er samen mee verder te gaan. Dat doen zij nu in het programma ‘A la Rum’. Hun repertoire bevat niet alleen oude Rum-liedjes maar ook heel wat nieuwe nummers, want zij willen niet in het verleden leven. Jokke en Wiet gooien zich geregeld in stevig swingende instrumentaaltjes en om de vocale harmonie te vervolledigen is ook Marc Hauman erbij gekomen. Met Paul en Marc staan er twee van Vlaanderens sterkste stemmen op het podium en met Wiet en Jokke twee van de strafste muzikanten. ‘A la Rum’ levert op die manier zowel doorleefde zang als spetterend instrumentaal vuurwerk af. Voor een aantal concerten in maart komt er ook de stem van gastzangeres Vera Coomans bij. Gaat dat zien!

Chava Alberstein

2010-02-19T16:50:00.000+01:00

''Zie je die slapende man? Loop zachtjes voorbij. Misschien is het een arme die droomt dat hij rijk is, of een zieke die droomt dat hij gezond is. Wie ben jij dat je hem wakker moet laten worden in deze rotwereld?'' Ja, Leonard Cohen was lang niet de eerste depressieve joodse dichter. De Israëlische zangeres, gitariste en liedjesschrijfster Chava Alberstein, kan er ook wat van. Chava Alberstein zingt zowel in het Hebreeuws, Jiddisj, Engels als Arabisch. Haar eerste successen stammen uit 1965 toen ze als dienstplichtige optrad voor de Israëlische troepen. Zij was kritisch ten tijde van de eerste Palestijnse intifada en haar lied 'Chad Gadya' was een tijdlang verboden. En ook vandaag is ze nog altijd een vredesactiviste die niet nalaat om de precaire toestand in haar land te hekelen in haar songs en interviews. Wij serveren u zondag in Hemel en Aarde een recent concert van die Grande Dame. Een tour de chant, vorig jaar live in het Noga Theatre in Yaffa, in Israël.

An Anthology of Welsh Music

2010-02-12T11:00:00.002+01:00

Noswaith dda! De cd 'Blodeugerdd/Song of the flowers. An Anthology of Welsh music & song' heeft in de Verenigde Staten een 'independent music award' gewonnen als beste wereldmuziekalbum van 2009. Reden genoeg voor ons om in Hemel en Aarde die plaat nog eens van nader bij te bekijken. En om meteen ook dieper in onze collectie met muziek uit Wales te duiken. 'Blodeugerdd' wil in het Welsh dus zoveel zeggen als 'Bloemenlied' en de samensteller en producer van deze cd is Ceri Rhys Matthews. Een multi-instrumentalist die het muzikale erfgoed van zijn regio ook graag van nieuwe, frisse arrangementen voorziet en zelf in grote mate verantwoordelijk is voor de heropleving van het traditionele repertoire uit Wales. Hij is ook de artistieke directeur van het label Fflach:Trad, en maakt zelf ook deel uit van de parel aan de kroon van de Keltische muziektraditie uit Wales: Fernhill. Een groep die draait rond zijn vrouw, de bevlogen zangeres Julie Murphy. Zij is eigenlijk afkomstig uit Essex, maar nadat ze naar Wales verhuisde, leerde ze daar Welsh, en begon ze samen met haar man de eeuwenoude Welshe muziektraditie uit te spitten. Het is daarna niet meer goedgekomen.

Funduq Al-Mughannîn

2010-02-05T18:39:00.000+01:00

Deze week in Hemel en Aarde muziek uit het Zuiden van Italië n.a.v. de cd ‘Funduq al-Mughannin. L’auberge des chanteurs’.
Een ontmoeting tussen de muziek van Zuid-Tunesië en Zuid-Italië, dat is het opzet van het nieuwe luik binnen het project ‘Funduq’. Saxofonist Pierre Vaiana is de drijvende kracht achter dit initiatief. 'Funduq' staat in het Arabisch voor de herberg, waar reizigers en handelaars uit de Mediterrane wereld elkaar ontmoeten, een erfgoed gebaseerd op gastvrijheid en versmelting van culturen. Voor Pierre Vaiana (geboren in Waterschei) betekent het een innerlijke reis naar zijn Siciliaanse roots. Enkele jaren geleden resulteerde Funduq al in een eerste deelproject 'Porta del vento', waarin Vaiana o.m. samenwerkte met tamboerijnvirtuoos Carlo Rizzo en Zoumana Dembelé, een percussionist uit Burkina Faso. Maar dit nieuwe deelproject Funduq Al-Mughannîn is ambitieuzer. Vaiana neemt ons mee van Palermo naar Tunis. Rizzo is opnieuw van de partij, maar deze keer nemen stemmen een centrale plaats in. Met de Tunesische zangeres Zohra Lajnef, de Siciliaanse Oriana Civile en Mario Incudine, een vertegenwoordiger van de pittige tarantella. De muzikale begeleiding is een mix van jazz, Italiaans en Tunesisch.

Moed, durf en ridderlijkheid

2010-01-29T19:10:00.000+01:00

Musiceren is in Iran niet evident. Na de revolutie in 1979 verbood ayatollah Khomeiny de meeste vormen van muziek: ‘Wij verklaren dat muziek zedeloosheid, ontucht en schaamteloosheid veroorzaakt en moed, durf en ridderlijkheid uitdooft; muziek is bij de wetten van de Koran verboden en mag niet op school worden onderwezen. Radio Teheran, die westerse, oosterse en Iraanse muziek uitzendt, brengt hierdoor zedeloosheid en schaamteloosheid bij oppassende gezinnen thuis en speelt een verderfelijke rol.’ Tien jaar later kwam er een voorzichtige liberalisering tegenover de 'decadente westerse muziek', maar onder Ahmadinejad werden pop en westerse klassieke muziek opnieuw verboden op de staatstelevisie en -radio. Popmuziek werd verboden maar net daardoor werden hiphop en metal populair bij heel wat jongeren. Ook klassieke muziek maken is een vorm van stil verzet, een uiting van intellectuele vrijheid, zoals vorig jaar ook bleek uit Frank Scheffers schitterende muziekdocumentaire To Be and not to Be over het symfonisch orkest van Teheran. Mixtuur besteedt op 1, 2 en 3 februari aandacht aan de hedendaagse en experimentele muziek uit Iran, met werk van o.a. Alireza Mashayekhi, Hooshyar Khayam, Hamidreza Ardalan en Nader Mashayekhi en composities van Jonathan Harvey, Hans Werner Henze en Philip Glass op teksten van de middeleeuwse Perzische dichters Rumi en Hafiz. In de Tuin van Eden staat op 1 februari de West-östlicher Diwan centraal, het werk dat Goethe schreef onder invloed van Hafiz. En op zondagavond 31 januari kan je in Hemel en Aarde traditionele Iraanse muziek horen. Van Hossein Oumoumi, Madjid Khaladj, Daryoush Tala’i, Madjid Kiani en Djamchid Chemirani.

Nha Sentimento

2010-01-22T19:27:00.000+01:00

Cesaria Evora heeft de Klara muziekprijs wereldmuziek gewonnen met de cd ‘Radio Mindelo’. Stemmen uit Kaapverdië dus : Simentera, Ildo Lobo, Titina, Lutcha Gonzaga, Bau, Tito Paris, Teofilo Chantre, Rabasa, Bana & Cesaria Evora zelf. Zondag in Hemel & Aarde.

Soy libre ! Soy bueno !

2010-01-14T19:47:00.000+01:00

Zondag in Hemel en Aarde: Stemmen & Gitaren uit Argentinië, met onder meer concertfragmenten van Mercedes Sosa en muziek uit de tangofilm ‘El ultimo aplaúso’. Maar we beginnen bij Raúl Carnota. In 1983 was hij bezig aan zijn eerste LP toen hij werd uitgenodigd door Mercedes Sosa om samen met haar twee van zijn eigen liedjes op te nummers. Het werden alle twee instant-klassiekers in Argentinië. Wij laten een aantal nummers horen uit zijn live-cd uit 2000, Solo Los Martes. Maar de hoofdvogel in H&A wordt afgeschoten door één van de pioniers van de Argentijnse volksmuziek. De in 1992 in Frankrijk overleden zanger, dichter en gitarist Atahualpa Yupanqui. Geboren als Héctor Roberto Chavero Haram in 1908 in de provincie Buenos Aires. Als zoon van een indiaan en een Baskische moeder begon hij op jonge leeftijd door Argentinië te reizen. En de armoede die hij tegenkwam maakte diepe indruk op hem. Die dramatische sociale omstandigheden klonken dan ook vaak door in zijn liederen, die hij geen protestliederen wou noemen, maar sociale getuigenissen. Zijn artiestennaam vond hij bij Atahualpa, de laatste Incaleider die door de Spanjaarden werd vermoord, en Yupanqui, het opperhoofd van de Quechuas. Zijn hele oeuvre is een synthese van de diverse muzikale ritmes in Latijns-Amerika die hij op zijn tochten tegenkwam. We laten zondag een stuk horen uit zijn ontuitgegeven concert in Brussel in 1986, opgenomen door RTBF-collega Jean Dupont.

A uzo nedalechka chyrvonaje yaechka

2010-01-08T18:41:00.000+01:00

Zondag in H&A drie recente opnames (ERU-festival Keulen, oktober 2009) van groepen uit Russische republieken: Trigon is een groep uit Moldavië die wereldmuziek en jazz combineert. Vietah is een groep klassiek geschoolde muzikanten uit Wit-Rusland op zoek naar een nieuwe identiteit op basis van traditionele muziek. En Stepanida Borisova is een zangeres en actrice uit Jakoetië aan wiens stem helende eigenschappen worden toegeschreven.

Al Tarab

2009-12-29T19:30:00.000+01:00

Kayhan Kalhor

2009-12-18T13:38:00.000+01:00

Zondag een H&A rond Kayhan Kalhor, de grootmeester van de Iraanse kamanche, de vedel. Een meester van de Perzische muziek in concert.

On Topic

2009-12-11T11:13:00.000+01:00

Het Engelse label Topic records bestaat zeventig jaar. Het kwam voort uit de Workers Music Association op het einde van de jaren dertig en propageerde volksmuziek als 'de stem van het volk' en als instrument van de revolutie. Topic is tot vandaag een belangrijke onafhankelijke speler geweest in de muziekindustrie en een belangrijke steunpilaar voor folk & wereldmuziek. Om de verjaardag te vieren is er de cd-box met boek 'Three score & ten' en zondag stellen we in H&A die box graag uitgebreid aan u voor.

“Topic’s is one of the great achievements of the recording age, and few labels can have had such an effect on their culture. Three Score & Ten is one of the greatest documents of social history that we have in this country.” – Richard Thompson-

“Topic’s role has always been, I think, to document the folk music of the British Isles. It has been spectacularly wonderful at doing that.” – John Kirkpatrick

“There are so many wonderful albums released by Topic, which have influenced my music beyond measure.” – Jim Causley

Made in China

2009-12-03T20:04:00.000+01:00

Zondag in H&A: Zang en luitmuziek uit China: de stem van Gong Linna en de pipa van Liu Fang. Gong Linna zingt een gevarieerd repertoire, van folksongs over hofmuziek en opera tot en met eigen nummers. Ter afwisseling de pipa van Liu Fang.

Klara Muziekprijzen 2009

2009-11-27T19:29:00.000+01:00

De vijf genomineerde cd’s voor de Klara Muziekprijzen 2009: ‘Radio Mindelo’ van Cesaria Evora, ‘Serenity’ van Amir Perelman & Djivan Gasparyan, ‘Doumale’ van Issa Sow & Wouter Vandenabeele, ‘Gharnati. En concert’ van Amina Alaoui en ‘Seya’ van Oumou Sangaré. Zondag in H&A!

Wannes Van de Velde

2009-11-13T18:17:00.000+01:00

Het is deze week een jaar geleden dat Wannes Van de Velde overleed. En daar staan wij zondag in H&A uitgebreid bij stil, ook naar aanleiding van een gloednieuwe cd- en DVD-box met zijn muziek. Door Wannes zelf nog samengesteld en nu net uit bij Universal. 3 cd’s en ook één DVD, met daarop een documentaire over Wannes van John Erbuer. En ‘Stories’: Wannes Van de Velde en zijn vertelling ‘Pepe Tilde’, een absurd-donker verhaal over een man die een arm is kwijtgeraakt. Zeer sappig gebracht door een rasverteller. Maar de hoofdmoot is natuurlijk Wannes’ muziek. Die werd door hemzelf thematisch gerangschikt en zo gaan we die zondag ook beluisteren.

Voix de femmes

2009-11-07T09:41:00.000+01:00

Vrouwenstemmen: van 18 tem 28 november is er in Brussel, Antwerpen, Luik en Utrecht het festival Voix de femmes. In H&A zondag een selectie uit de stemmen van deze en voorgaande jaargangen.

Finland

2009-10-28T18:58:00.001+01:00

Volgende zondag in H&A melancholie uit het hoge Noorden: wereldmuziek-cd’s uit Finland met onder meer Ruuti, het duo Samuli Karjalainen & Eero Grundström en het Jouhiorkesteri. Een van de verrassingen van de Womex 2008. Jouhiorkesteri, oftewel het paardenhaar-orkest. Dat viertal bespeelt de jouhikko, een gestreken lier die tot aan het begin van de twintigste eeuw in Finland en Karelië populair was. De groep rond instrumentbouwer Rauno Nieminen legt zich toe op eeuwenoude trance-tradities uit het hoge noorden.

Scent of reunion

2009-10-22T18:43:00.000+02:00

Zondag in H&A: ‘Scent of reunion. Love duets across civilizations’, de samenwerking tussen de Iraanse zangeres Mahsa Vahdat en de Amerikaanse blueszanger Mighty Sam (McClain). Verder muziek uit Syrië van Hassan Haffar, uit de Palestijnse gebieden van de gebroeders Samir & Wissam Joubran en uit Algerije van Houria Aichi.

Oswin ‘Chin’ Behilia

2009-10-16T19:33:00.000+02:00

Zondag in Hemel & Aarde recente cd’s uit de wereldmuziek van Bonga, Yasmin Levy, Aman Aman, Mara Aranda & Solatge, Cass Meurig & Nial Cain, Anouar Brahem, het Matt Darriau trio, de Fanfare Ciocarlia èn een tropische troubadour uit de Nederlandse Antillen. Volgende week vrijdag, op 23 oktober speelt hij live in het Zuiderpershuis in Antwerpen, maar hij mag ons ook zondag al verwarmen: de Caribische zanger, componist, gitarist, programmamaker, festivalorganisator en politicus-in-ruste Oswin ‘Chin’ Behilia. Chin noemt zichzelf een wereldtroubadour. En zijn nummers gaan meestal over het dagelijkse leven op zijn eiland: van de arme sloeber die ontslagen wordt tot en met een onmogelijke liefde. Maar hij brengt evengoed echte protestliederen waarin hij dieper ingaat op de gevoelige politieke gebeurtenissen op Curacao. In H&A drie stukken van Oswin ‘Chin’ Behilia uit zijn nieuwe plaat ‘Liber’, zijn derde cd op het Nederlandse platenlabel Otrabanda Records.

Life is a Tango

2009-10-09T20:08:00.001+02:00

Vorige zondag, op 4 oktober overleed op 74-jarige leeftijd in Buenos Aires, "La Negra", de Argentijnse zangeres Mercedes Sosa als gevolg van de nierproblemen waar ze al langer aan leed. Sosa zet ons deze week in Hemel en Aarde voor de gelegenheid nog één keer met haar blote voeten op het tango-pad. Met o.m. La Orquesta del tango de Buenos Aires in een hommage aan Aníbal Carmelo Troilo, de Argentijnse tangomuzikant, bandoneonist en componist. In zijn hoogdagen als orkestleider had die echt de status van een Halve Heilige. Zijn Mirakel was de Tango. Plus stukken uit de soundtrack bij een van de betere recente tangofilms: 'El último aplauso' - 'Life is a tango'. Een emotioneel verhaal over een groep oude vergeten tangozangers van Buenos Aires. Vroeger traden ze op in de befaamde tangobar "Bar El Chino". Maar nadat de eigenaar op een mysterieuze manier overleed in 2001 werd de bar overgenomen en niet lang daarna gesloten. De tangoveteranen moesten dan maar hun brood op een andere manier zien te verdienen. Maar na een paar jaar werden ze gelukkig terug opgevist door de jonge tangomuzikanten van het Orquesta Típica Imperial. De klankband van de muziekdocumentaire “Café de los Maestros” is iets gelijkaardigs. Die film bestaat uit twee gedeeltes. In het eerste uur worden de repetities en opnames gevolgd van klassieke tango’s uit de jaren veertig en vijftig. Die worden gespeeld door oude, nog zeer kwieke muzikanten. En in het laatste half uur zien we gedeeltes uit het concert dat ze gaven in het beroemde Teatro Colón in de Argentijnse hoofdstad. Maar eigenlijk is de soundtrack stukken beter dan de film zelf. En dat is altijd goed nieuws voor radiomakers. Music is Life is a Tango!

Volg die accordeon

2009-10-04T15:34:00.001+02:00

Vandaag in Hemel & Aarde een reis met een accordeon als gids. Van Argentinië over Colombië, Brazilië, Kaapverdië en Finland tot Frankrijk, Italië en terug. Met o.m. Chango Spasiuk, Eligio Vega & Fredy Sierra, Lisandro Meza, Régis Gizavo, Markku Lepistö en Filippo Gambetta . Die in Genua geboren Filippo is een jonge en toch al zeer veelzijdige trekharmonicaspeler. Zo is hij betrokken in projecten rond zowel Italiaanse traditionele muziek uit Ligurië en het noordwesten maar hij is ook thuis in andere tradities en stijlen. In zijn eigen composities hoor je ook zijn interesse in jazz en moderne muziek terug. Filippo en zijn trio zijn een regelmatige gast op de grote Europese en Canadese festivals zoals Kaustinen, Winnipeg en Vancouver.

Oumou Sangaré

2009-09-22T00:56:00.000+02:00

Het was een tijdlang stil rond de Malinese diva Oumou Sangaré, maar nu is ze na zes jaar weer helemaal terug met haar vijfde plaat 'Seya', een album waarop traditie en moderniteit hand in hand gaan. '“Seya, betekent zoveel als vreugde'. Oumou Sangaré probeert er subtiele boodschappen op over te brengen, maar zonder te preken, op een vrolijke manier. We moesten er zes jaar op wachten, want na haar vorige album “Oumou“en vijftien jaar carrière wou ze eerst tijd vrijmaken om het goede voorbeeld te geven, door hard te werken en op die manier haar land vooruit te helpen. Oumou Sangaré runt in Mali verschillende boerderijen, een hotel en ze importeert ook Chinese terreinwagens. En dat doet ze dus vooral ook om aan te tonen waartoe de zwarte vrouw in staat is. Als ze niet op tournee is speelt zo ook nog altijd trouw elke zaterdag live in haar eigen hotel, Hôtel Résidence Wassoulou in Bamako.

Nusrat Fateh Ali Khan

2009-09-14T07:20:00.001+02:00

Volgende week in Hemel & Aarde: Qawwali uit Pakistan. Twee uur 'Nusrat Fateh Ali Khan' in de laatste studio-opnames die hij acht jaar geleden maakte onder de hoede van Rick Rubin.
In Pakistan was Nusrat Fateh Ali Khan tijdens zijn leven even beroemd als Elvis Presley, The Beatles en Michael Jackson samen. Als laatste telg van een 600-jarig geslacht van religieuze zangers en muziekmakers bereikte hij wat zelfs zijn vermaarde vader Ustad Fateh Ali Khan nooit vermocht: wereldberoemd worden. Die eer viel de Pakistaanse qawwalizanger te beurt nadat Pete Townsend (The Who) zijn naam signaleerde aan Peter Gabriel, eind jaren’80 op zoek naar wereldmuziekartiesten voor zijn platenlabel Real World: het album Nusrat Fateh Ali Khan, Qawwal & Party – Shahen Shah (1989) was meteen een voltreffer en lanceerde de Pakistaanse zanger in de Angelsaksische wereld en West-Europa. Nusrat Fateh Ali Khan leerde het vak bij zijn vader die hem de beginselen van de qawwalimuziek bijbracht. Na diens dood in 1964 zette de 16-jarige Khan z’n opleiding voort bij zijn ooms die net zoals z’n vader de familietraditie in ere hielden en waakten over de zuiverheid van hun muziekuitvoering. Qawwali komt van het Arabische Qawaal en betekent zoveel als 'Het woord van God'. De Khans baseerden zich op eeuwenoude teksten van Sufi- en eigentijdse verwante dichters waarin de lof van Allah wordt bezongen. Het genre omvat een breed spectrum van lofzangen, begrafenishymnen, huwelijksliederen en meer sentimentele gezangen die verband houden met de islamitische geloofsleer en cultuur. Aanvankelijk bewandelde Nusrat Fateh Ali Khan de traditionele paden van zijn leermeesters, later verruimde hij hun klassieke genre met fragmenten uit de volksmuziek en eigen improvisaties die de aandacht trokken door hun melodieuze en intense interpretatie. Omdat het stemmen van de traditionele instrumenten ter uitvoering van de qawwalimuziek een tijdrovende bezigheid was, koos Khan voor het handbediende harmonium als belangrijkste begeleidingsinstrument waardoor hij de uitgebreide bezetting muzikanten kon vervangen door zangers. De tabla, behorend tot de Hindoestaanse muziektraditie, kreeg de rol van ritmisch begeleidingsinstrument. Het bestaat uit twee kleine drums van verschillende grootte, waarbij de kleinste, de zgn. dayan, van hout is gemaakt en met de rechterhand wordt bespeeld en de grotere bayan, van zink of klei, met de linkerhand. Beide drumkits hebben een verschillend vel waardoor de tabla een gevarieerde klank produceert. Het instrument wordt hoofdzakelijk gebruikt ter begeleiding en het treedt in de Indische muziektraditie vaak in dialoog met de sitar. Eén van de belangrijkste tablameesters is de Indiër Ustad Alla Rakha die het instrument internationale uitstraling gaf via zijn samenwerking met sitargrootmeester Ravi Shankar. In de muziek van Nusrat Fateh Ali Khan krijgt de tabla een belangrijke rol tijdens de stemimprovisaties. Bij ons kreeg Nusrat Fateh Ali Khan vooral bekendheid via de releases op Real World en de fusionalbums in samenwerking met de Canadese gitarist Michael Brooks (o.a. Night Songs). Zijn remixalbum Musst Musst deed het goed in het dance- en technocircuit en zijn muziek werd gebruikt in de films The Last Temptation Of Christ van Martin Scorsese (1988), Dead Man Walking van Tim Robbins (1995) en Natural Born Killers (1994) waarin regisseur Oliver Stone de muziek van Khan o.a. gebruikte voor een verkrachtingsscène. Daarvoor kreeg de Pakistaan zware kritiek te verduren vanwege geloofsgenoten in Pakistan die het als een misbruik van zijn religieuze muziek en zijn geloof beschouwden. Khan heeft altijd beweerd dat Stone geen toestemming vroeg voor het gebruik van zijn muziek in Natural Born Killers. Onder invloed van zijn westerse contacten paste Khan in de loop der jaren zijn repertoire aan de smaak van het westerse publiek aan waarbij hij erover waakte tijdens zijn concerten in Pakistan en India trouw te blijven aan de traditie. Toch was er sprake van wederzijdse beïnvloeding en bracht hij een vernieuwing van het traditionele qawwaligenre op gang.

Folk baroque!

2009-09-08T08:42:00.003+02:00

Graham Coxon is één van de meest gerespecteerde gitaristen van zijn generatie. We kennen hem van bij Blur, maar hij heeft ook een reeks soloplaten op zijn actief. Nummer zeven in die reeks heet 'The Spinning Top', een akoestische plaat waarop Graham zijn band met de folk van John Martyn en Bert Jansch niet onder stoelen of banken steekt. Coxon zorgde in het cd-boekje ook voor een hoop kèkke tekeningen en schilderijen. En hij zet ons volgende zondag (13/09) op pad voor een Hemel en Aarde in het spoor van de gitaarfolk van de jaren zestig in Groot-Brittannië, met mensen als Davey Graham, John Renbourn, Bert Jansch, Roy Harper of John Martyn. [Ploink]

Kayhan Kalhor

2009-08-31T10:41:00.001+02:00

Volgende week, net na het Klarafestival plant Bozar een weekend met muziek van de zijderoute, met op het programma onder meer het Silk Road Ensemble van Yo-Yo Ma, zangeres Monadjat Yulchieva uit Oezbekistan. Maar evengoed de Frans-Tunesische oud speler Jean-Pierre Smadja samen met de Indische Engelsman Talvin Singh op tabla, en de Libanees Ibrahim Maalouf op kwarttoontrompet. Wij lopen op zondag 6 september in Hemel en Aarde alvast even warm met één van de gasten van het Silk Road Ensemble, Kayhan Kalhor, de grootmeester van de Iraanse kamanche, de vedel. Een meester van de Perzische muziek in concert!

Ethiopian Blend

2009-08-24T10:50:00.006+02:00

Welkom bij een nieuw seizoen Hemel en Aarde! Onze wieg staat nu zondag 30 augustus in de buurt van Ethiopië. Een land van extremen, dat we te vaak associëren met armoede, hongersnood en gewapende conflicten en veel te weinig met bijvoorbeeld de Ethiopische gastvrijheid, en vooral de rijke cultuur. In het Zuiderpershuis in Antwerpen kan u zich daar binnenkort uitgebreid in onderdompelen, tijdens hun festival 'Ethiopian Blend', met concerten, tentoonstellingen, films en debatten. In Hemel & Aarde serveren wij voor de gelegenheid Ethiopische muziek, gespeeld op zulke instrumenten als de krar of de begena, de harp van David.

Folkblues

2009-08-23T16:38:00.002+02:00

Bij de folk- en bluesrevival van de jaren zestig van vorige eeuw kregen heel wat zwarte muzikanten hernieuwde aandacht. Voor velen van hen betekende dit een tweede carrière voor een ander publiek. Vandaag in Hemel & Aarde o.m. Brenda Davis & Elizabeth Cotten, Reverend Gary Davis, Pink Anderson, Sonny Terry & Brownie McGhee, John Lee Hooker en Lonnie Johnson.

Ya ghazâlan

2009-08-09T06:52:00.000+02:00

Vandaag in H&A mediterrane vrouwenstemmen van de overkant van de zee. Zangeressen uit Marokko, Algerije, Egypte, Libanon.

Tango!

2009-08-02T16:53:00.000+02:00

Stemmen van de oude tango: de orkesten van Francisco Canaro, Adolfo Carabelli, Anibal Troïlo , Juan d’Arienzo ea, met de stemmen van Nelly Omar, Horacio Quintana, Raúl Beron, Armando Laborde, Alberto Echagüe, Jorge Vidal, Carlos Gardel, Mercedes Simone, Francisco Fiorentino, Ada Falcon en Alberto Marino.

Adieu Paul Rans

2009-02-22T06:47:00.003+01:00

Vandaag zegt Paul Rans adieu met een keuze uit de opnamen die hij maakte voor Klara en voor Radio 3 in de loop van de voorbije vijftien jaar. Met o.a. Wannes Van de Velde, Amparo Cortés, Mícheál Ó Súilleabháin, Coope Boyes & Simpson, Eliades Ochoa, Taraf de Haidouks, Kudsi Erguner, Tarun Bhattacharya & Ronu Majumdar, Amina Alaoui, Alemu Aga, Monajat Yultchieva, Venancio Mbande, Mohammad Reza Shajarian en Dulal Roy.

dUS

2008-04-15T16:01:00.000+02:00

De nieuwe cd van dEUS, 'Vantage Point', is zeer te pruimen. De hoes van Michaël Borremans ook.